Milonga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy gatunku muzycznego. Zobacz też: miejsce, w którym tańczy się tango.

Milonga - słowo milonga ma wiele znaczeń. Milonga surena lub milonga campera (milonga wiejska) to wczesne wersje milongi, charakteryzujące się prostą muzyką. Milonga ciudadana (milonga miastowa) jest to jeden z gatunków muzycznych oraz tańca tanga, charakteryzujący się szybkim rytmem i wesołym nastrojem utworu. Wynaleziona w 1932 roku. Milonga ma też znaczenie miejsca, gdzie się tańczy tango, oraz jako "tango milonga" oznacza tango przeznaczone do tańca (a nie do słuchania).

Zdaniem Denniston [1] pierwszymi wersjami milongi (milonga surena lub campera - milonga południowa lub milonga wiejska) były przyśpiewki wiejskie z podobną melodią ale z różnymi słowami. Ta muzyka ludowa była bardzo popularna i słuchana w Buenos Aires i słowo stopniowo nabierało znaczenia miejsca gdzie się chodzi słuchać milong a także miejsca gdzie się tańczy. W swojej autobiografii Francisco Canaro twierdzi, ze to on wprowadził termin "tango milonga" w 1917 roku w znaczeniu muzyki tanga, do której można tańczyć. W tym czasie powstało tango śpiewane oraz tango fantasia (tango symfoniczne grane w czasie koncertów muzycznych). Dlatego potrzebne było określenie na tango do tańczenia - stąd "tango milonga". Natomiast obecne znaczenie słowa milonga pochodzi z roku 1932 od Homero Manzi i Sebastian Piana. Sebastian Piana stworzył wtedy nową strukturę harmoniczną i melodyczną do popularnych nadal milong wiejskich. Powstała w ten sposób Milonga Sentimental. Ten styl tanga nazywany jest czasami milonga ciudadana (milonga miastowa). Ta milonga jest jednym z trzech głównych stylów tanga argentyńskiego (obok tanga i tanga vals).

Styl tańczenia milongi jest w zasadzie podobny do tanga. Z tym, że tango milonga, jako rodzaj tańca, charakteryzuje się mocnym rytmem. Pisarz i krytyk argentyński Jorge Luis Borges w pewnym okresie zaczął preferować milongi, gdyż nie mają one tak melancholijnego charakteru jak tango. Jest on autorem milongi Jacinto Chiclana, w której opisał nożownika działającego na zlecenie polityków.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. Christine Denniston: The meaning of tango. The history of the Argentinian dance. London: Portico Books, 2007. ISBN 9781906032166.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]