Model parametryczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Modele parametryczne w identyfikacji procesów to modele o ściśle zdefiniowanej strukturze. Identyfikacja takich modeli zazwyczaj rozpoczyna się od etapu identyfikacji samej struktury, gdyż od niej bezpośrednio zależy liczba parametrów, których wartości będzie trzeba wyznaczyć na dalszym etapie (dla niektórych zastosowań, na przykład dla syntezy regulatora adaptacyjnego, wystarcza samo określenie struktury). Po wyznaczeniu struktury modelu, sam etap wyznaczania wartości parametrów nazywa się często etapem estymacji parametrów dla podkreślenia, że jest to jedynie jeden z końcowych etapów całego procesu identyfikacji.

Przeciwieństwem modeli parametrycznych są modele nieparametryczne.

Modele sygnałów i obiektów[edytuj | edytuj kod]

Do parametrycznych modeli sygnałów opisanych ciągami czasowymi zalicza się następujące modele:

Do parametrycznych modeli wejściowo-wyjściowych obiektów zalicza się następujące modele:

Metody identyfikacji[edytuj | edytuj kod]

Podstawowymi metodami identyfikacji modeli parametrycznych są: