Most łyżwowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Most Ponińskiego, jeden z najbardziej znanych mostów łyżwowych w Warszawie

Most łyżwowy – rodzaj tymczasowej przeprawy mostowej, gdzie konstrukcja oparta jest na łodziach (staropol. łyżwy), a pierwsza i ostatnia łódź zakotwiczona jest do brzegu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ten rodzaj mostów wykorzystywany był często do budowy przepraw improwizowanych na potrzeby wojska już od czasów starożytności. W Polsce najbardziej znane mosty łyżwowe i pontonowe budowano w Warszawie, m.in. w okresie wolnych elekcji, najczęściej u wylotu ulicy Bednarskiej.

W historii Polski pierwszym wspomnianym w źródłach konstruktorem mostu łyżwowego był mistrz Jarosław, który zbudował taki most na rzece Wiśle w okolicach Czerwińska podczas wojny z zakonem krzyżackim w 1410[1][2].

Podczas elekcji odbywających się w Rzeczypospolitej Obojga Narodów w Warszawie mosty łyżwowe budowano na Wiśle na koszt państwa. Zwane były mostami elekcyjnymi i ich zadaniem było ułatwienie dostania się szlachty na wybory. Koszty budowy w 2/3 pokrywała Korona Polska, a w 1/3 Litwa. Wybudowano je w Warszawie w latach 1632, 1648, 1669, 1733 oraz 1764[3].

Przypisy

  1. "Słownik historii Polski", Wiedza Powszechna, Warszawa 1973, str.561
  2. Jan Długosz: Jana Długosza kanonika krakowskiego Dziejów polskich ksiąg dwanaście, Kraków, 1868, T. 3, s. 561; on-line: [1]
  3. Bolesław Orłowski: Nie tylko szablą i piórem. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1985, s. 79. ISBN 83-206-0509-1.