Siły zbrojne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Wojsko)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Disambig.svg Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „Armia”. Zobacz też: inne znaczenia tego terminu.
Podział sił zbrojnych w świecie ze względu na charakter służby wojskowej

     brak armii

     armia poborowa

     pobór zostanie zastąpiony armią zawodową w ciągu 3 lat

     armia zawodowa

     brak danych

Siły zbrojne (inaczej: wojsko, armia) – siły i środki wydzielane przez państwo do zabezpieczenia jego interesów i prowadzenia walki zbrojnej, obrony, ujęte w całość organizacyjną, składającą się z różnych rodzajów wojsk i służb.

Posiadają własne stowarzyszenia, instytucje edukacyjne, służby medyczne oraz inne odpowiedniki instytucji cywilnych[potrzebne źródło].

Podział sił zbrojnych, ze względu na skład[edytuj | edytuj kod]

Rodzaje sił zbrojnych[edytuj | edytuj kod]

W czasach obecnych większość państw posiadających siły zbrojne dzieli je na następujące rodzaje[potrzebne źródło]:

W niektórych siłach zbrojnych wydzielonymi rodzajami sił mogą być także[potrzebne źródło]:

Funkcje[edytuj | edytuj kod]

Siły zbrojne mają za cel odstraszyć przeciwnika przepełnionego agresją, a dopiero w razie konieczności ich zadaniem jest prowadzenie walki zbrojnej dla ociągnięcia celu politycznego[3]. Są zatem instrumentem prowadzenia polityki państwa oraz jego nieodzownym elementem umożliwiającym funkcjonowanie. Prosperują ze względu na potrzebę ochrony kraju przed atakiem z zewnątrz (uruchamiane do celów obronnych, a także ofensywnych). Czuwają nad niepodzielnością terytorium państwowego oraz ochronie jego niepodległości.

Przy uwzględnieniu kryterium zasięgu przestrzennego wyróżnia się funkcję:

  • zewnętrzną
  • wewnętrzną

Są one bezpośrednio związane z funkcjami państwa. Ociągnięcie i utrzymanie ładu społecznego w zakresie organizacji państwowej zawiera się w funkcji wewnętrznej. Analizuje się ją z uwzględnieniem następujących kategorii jako: środka przemocy (związanego z pamięcią historyczną), środka pomocy (dla ratowania życia, zdrowia i mienia ludności, wykorzystywane w akcjach ratunkowych) i instytucji służącej integracji społeczeństwa (jako czynnik państwotwórczy). W ramach funkcji zewnętrznej realizowane jest utrzymywanie bezpieczeństwa zewnętrznego państwa oraz ochrona jego żywotnych interesów (przyczynia się do trwania i rozwoju państwa pod postacią członka społeczności międzynarodowej)[4].

Do zadań sił zbrojnych w zakresie obrony państwa należą[5]:

  1. Zagwarantowanie nienaruszalności terytorium.
  2. Obrona dobra narodowego i państwowego w sytuacji silnego niepokoju.
  3. Eliminowanie, zapobieganie i ograniczanie zagrożeń i konfliktów.
  4. Zapewnienie wyłączności w zakresie egzekwowania prawa na terytorium państwa.
  5. Realizowanie zobowiązań sojuszniczych w zakresie użycia sił zbrojnych.
  6. Propagowanie polityki i wspieranie obrony interesów państwowych na arenie międzynarodowej.
  7. Aktywna walka w obronie pokoju narodowego oraz zaangażowanie w działania pokojowe.

W sytuacji znacznego zagrożenia, zamieszek politycznych, konfliktów narodowościowych i etnicznych na dużą skalę, których opanowanie przekracza możliwości interwencyjne policji – konieczne jest wprowadzenie wojska, którego zadanie stanowi przywrócenie ładu, stabilizacji i integralności państwowej).

Przypisy

  1. Przemysław Majka: Kobiety w Izraelskich Siłach Obronnych (pol.). [dostęp 2011-02-19].
  2. Od 2009 nie będzie poboru do wojska (pol.). Gazeta.pl. [dostęp 2011-02-19].
  3. B. Balcerowicz, Słownik terminów z zakresu bezpieczeństwa narodowego, AON, Warszawa 2000, s. 124.
  4. B.Balcerowicz, Siły zbrojne w stanie pokoju, kryzysu, wojny, Wydawnictwo SCHOLAR, Warszawa 2010, s. 24-34.
  5. Ibidem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]