Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku
Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku
Państwo  Polska
Miejscowość Włocławek
Adres ul. Słowackiego 1a
87-800 Włocławek
Data założenia 2 czerwca 1908
Dyrektor Piotr Nowakowski
Położenie na mapie Włocławka
Mapa lokalizacyjna Włocławka
Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku
Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku
Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku
Ziemia 52°39′25,4880″N 19°03′52,9560″E/52,657080 19,064710Na mapach: 52°39′25,4880″N 19°03′52,9560″E/52,657080 19,064710
Strona internetowa muzeum

Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku - powstała w 1908 placówka muzealna obejmująca swym zainteresowaniem tereny ziemi kujawskiej i ziemi dobrzyńskiej na Kujawach wschodnich, w szczególności ich spuściznę kulturową, historię i sztukę regionu. Siedzibą muzeum jest gmach przy ulicy Słowackiego, wzniesiony w 1930.

Powstanie muzeum[edytuj | edytuj kod]

Muzeum powstało na początku XX wieku pod nazwą Muzeum Kujawskiego. Decyzję o jego stworzeniu podjęto 2 czerwca 1908 na podstawie uchwały zarządu Oddziału Kujawskiego Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Uroczyste otwarcie muzeum miało miejsce 14 marca 1909. Jego siedzibą był gmach przy ulicy Kaliskiej (obecnie - Polskiej Organizacji Wojskowej). Podstawą pierwszych zbiorów stały się eksponaty pochodzące z Muzeum Szkolnego Macierzy Polskiej oraz przekazana w depozyt kolekcja Towarzystwa Biblioteki i Czytelni Adama Mickiewicza we Włocławku[1].

Historia muzeum[edytuj | edytuj kod]

W 1910 muzeum rozpoczęło prace na poszerzeniem swojego profilu o wątki etnograficzne. W tym celu powołano komitet przygotowujący wystawę, której centralnym punktem miała być wierna rekonstrukcja chaty kujawskiej. Kustoszem otwartej w 1911 wystawy był Cyprian Apanowicz[2]. Ze względu na ciągle powiększające się zbioru muzealne, na początku lat 20 pojawił się pomysł przeniesienia muzeum do nowego, większego budynku. Komitet Budowy gmachu Muzeum Ziemi Kujawskiej zawiązał się w 1925, a w 1930 oddano do użytku nowy, ozdobiony neogotyckimi elementami gmach muzeum, zlokalizowany przy ulicy Słowackiego[3]. Z okazji otwarcia wydano pierwszy przewodnik po muzeum, którego autorem był Szymon Racja, kustosz muzeum. Do 1939 muzeum prezentowało stałą wystawę o charakterze etnograficznym oraz czasowe, najczęściej o charakterze artystycznym. Po rozpoczęciu okupacji niemieckiej muzeum zostało zamknięte, zaś większa część jego zbiorów zaginęła w czasie wojny. Muzeum Ziemi Kujawskiej reaktywowano w 1945. Jego pierwszym powojennym dyrektorem w latach 1945-1965 była Henryka Królikowska. Z jej inicjatywy władze muzeum podjęły starania o uzyskanie kamienic na starym rynku. W 1972 otwarto w nich Muzeum Historii Włocławka[4]. W 1975 nazwa "Muzeum Ziemi Kujawskiej Kujawskie" została zmieniona na "Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej", obejmując tym samym swoim zasięgiem cały obszar nowo powstałego województwa włocławskiego. W 1983 otwarto pierwszy oddział muzeum - Muzeum im. Stanisława Noakowskiego w Nieszawie. W 1986 otwarto we Włocławku Muzeum Etnograficzne ulokowane w dawnych spichlerzu przy ulicy Bulwary 6.[5] W 1990 w spichlerzu przy ulicy Zamczej otwarto Zbiory Sztuki, a w spichlerzu przy ulicy Bulwary 9 ulokowano magazyn muzealny. Najnowszym oddziałem muzeum jest Kujawsko-Dobrzyński Park Etnograficzny w Kłóbce, otwarty w 1993.

W 2009, podczas obchodów jubileuszu 100-lecia, muzeum zostało odznaczone Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[6].

Struktura[edytuj | edytuj kod]

  • Dział Historyczny - powołany w 1966 po rozdzieleniu Działu Artystyczno-Historycznego. Jego podstawą stały się militaria i numizmatyka;
  • Dział Archeologiczny - jego zbiory liczą kilkadziesiąt tysięcy zabytków ujętych w 1670 pozycjach inwentarza działowego;
  • Dział Metrologii Historycznej - utworzony w 1973 po zakupie kolekcji należącej do Józefa Arentowicza, naczelnika w Obwodowym Urzędzie Miar we Włocławku;
  • Dział Numizmatyczny - gromadzi przede wszystkim numizmaty, a także zabytki z zakresu falerystyki, sfragistyki i papiery wartościowe;
  • Dział Etnograficzny - był podstawą powołanego w 1909 muzeum. W czasie wojny zbiory etnograficzne zostały w większości utracone, nowa kolekcja gromadzona jest od 1945;
  • Dział Fajansu - dział fajansu został utworzony w 1979 w wyniku połączenia w jeden zbiór zabytków gromadzonych do tego czasu w Dziale Sztuki oraz ok. 2500 dzieł współczesnego fajansu włocławskiego, przejętych z Działu Etnograficznego;
  • Dział Sztuki - powołany w 1966 po rozdzieleniu Działu Artystyczno-Historycznego. Do 1939 opierał się na dziełach podarowanych muzeum przez twórców, po 1945 - na zbiorach przejmowanych z dworów znajdujących się na Kujawach;

Przypisy

  1. ks. Michał Morawski: Monografia Włocławka. Włocławek: Włocławskie Wydawnictwo Diecezjalne, 2003, s. 359. ISBN 83-85084-95-9.
  2. Oficjalna strona Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej.
  3. Adam Ginsbert: Włocławek: Studium monograficzne. Warszawa: Arkady, 1968, s. 125. ISBN brak.
  4. Józef Boczarski: Dzieje Włocławka: kronika wydarzeń w latach 1970-2005. Cz. 1: 1970-1989. Włocławek: Józef Boczarski, 2006, s. 20. ISBN brak.
  5. Józef Boczarski: Dzieje Włocławka: kronika wydarzeń w latach 1970-2005. Cz. 1: 1970-1989. Włocławek: Józef Boczarski, 2006, s. 160. ISBN brak.
  6. Obchody jubileuszu 100-lecia Muzeum. muzeum.wloclawek.pl, 17 marca 2009. [dostęp 2013-04-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]