NGC 2023

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
NGC 2023
Mgławica refleksyjna NGC 2023 (z lewej strony widoczne jest światło gwiazdy centralnej).Zdjęcie z HST.
Mgławica refleksyjna NGC 2023 (z lewej strony widoczne jest światło gwiazdy centralnej).
Zdjęcie z HST.
Odkrywca William Herschel
Data odkrycia 6 stycznia 1785
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Orion
Typ mgławica refleksyjna
Rektascensja 05h 41m 37,9s
Deklinacja –02° 15' 52"
Odległość 1500 ly
Rozmiary kątowe 10,0' × 10,0'
Charakterystyka fizyczna
Wymiary 4 ly
Alternatywne oznaczenia
LBN 954, VDB 52, RAFGL 806, IRAS 05391-0217

NGC 2023mgławica refleksyjna znajdująca się w konstelacji Oriona w odległości blisko 1500 lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 6 stycznia 1785 roku przez Williama Herschela[1]. Mgławica ta rozciąga się na przestrzeni 4 lat świetlnych.

Lokalizacja NGC 2023

NGC 2023 znajduje się w pobliżu Mgławicy Koński Łeb oraz Mgławicy Płomień. Otacza ona młodą masywną gwiazdę typu widmowego B HD 37903. Energia tej gwiazdy oświetla mgławicę w takim stopniu, że ma ona stosunkowo wysoką jasność powierzchniową i jest stosunkowo łatwym obiektem do badań. W materiale, z którego powstała mgławica NGC 2023 formują się nowe gwiazdy. Fale gazu otaczające gwiazdę są 5000 razy gęstsze niż ośrodek międzygwiezdny. Niezwykłe zielonkawe bąble to prawdopodobnie obiekty Herbiga-Haro. Fale uderzeniowe pobudzają gaz do świecenia, tworząc obserwowane w mgławicy nieprzewidywalne formy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Courtney Seligman: NGC 2023 (ang.). W: Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2015-03-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… • NGC 2020NGC 2021NGC 2022NGC 2023NGC 2024NGC 2025NGC 2026 • …