NGC 2023

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współrzędne: Astronomia 05h41m37,90s; -02°15'52,00"

NGC 2023
Mgławica refleksyjna NGC 2023 (z lewej strony widoczne jest światło gwiazdy centralnej)
Mgławica refleksyjna NGC 2023 (z lewej strony widoczne jest światło gwiazdy centralnej)
Odkrywca William Herschel
Data odkrycia 6 stycznia 1785
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Oriona
Typ mgławica refleksyjna
Rektascensja 05h 41m 37,9s
Deklinacja -02° 15' 52"
Odległość 1500 lat świetlnych
Rozmiary kątowe 10,00' × 10,0'
Charakterystyka fizyczna
Wymiary 4 ly
Alternatywne oznaczenia
LBN 954, VDB 52, RAFGL 806, IRAS 05391-0217
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

NGC 2023mgławica refleksyjna znajdująca się w konstelacji Oriona w odległości blisko 1500 lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 6 stycznia 1785 roku przez Williama Herschela. Mgławica ta rozciąga się na przestrzeni 4 lat świetlnych.

Lokalizacja NGC 2023

NGC 2023 znajduje się w pobliżu Mgławicy Koński Łeb oraz Mgławicy Płomień. Otacza ona młodą masywną gwiazdę typu widmowego B HD 37903. Energia tej gwiazdy oświetla mgławicę w takim stopniu że ma ona stosunkowo wysoką jasność powierzchniową i jest stosunkowo łatwym obiektem do badań. W materiale, z którego powstała mgławica NGC 2032 formują się nowe gwiazdy. Fale gazu otaczające gwiazdę są 5000 razy gęstsze niż ośrodek międzygwiezdny. Niezwykłe zielonkawe bąble to prawdopodobnie obiekty Herbiga-Haro. Fale uderzeniowe pobudzają gaz do świecenia tworząc obserwowane w mgławicy nieprzewidywalne formy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… • NGC 2020NGC 2021NGC 2022NGC 2023NGC 2024NGC 2025NGC 2026 • …