Na Zachodzie bez zmian (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Na Zachodzie bez zmian
Im Westen nichts Neues
okładka pierwszego wydania
Pierwsze wydanie powieści
Autor Erich Maria Remarque
Miejsce wydania Niemcy
Język niemiecki
Data I wyd. styczeń 1929
Wydawca Propyläen Verlag
Tematyka antywojenna
Typ utworu powieść
Przekład Stefan Napierski, Ryszard Wojnakowski
poprzednia
Przystanek na horyzoncie
następna
Wróg
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Na Zachodzie bez zmian (niem. Im Westen nichts Neues) – antywojenna powieść Ericha Marii Remarque'a, niemieckiego weterana pierwszej wojny światowej.

Remarque w 1939 roku

W 1933 roku naziści z rozkazu Josepha Goebbelsa, ówczesnego ministra propagandy zabronili wydawania dzieł Remarque'a i publicznie spalili jego książki. Nazistowska propaganda zaczęła rozpowszechniać nieprawdziwe informacje jakoby Remarque był potomkiem francuskich Żydów, a jego prawdziwe nazwisko brzmiało Kramer (sugerując, że Remarque to pseudonim, który powstał przez odwrócenie kolejności liter w nazwisku Kramer), oraz że Remarque nie służył aktywnie podczas pierwszej wojny światowej.

Pierwsze niemieckie wydanie ukazało się w styczniu 1929. W ciągu roku sprzedano milion egzemplarzy książki w samych Niemczech, następny milion rozszedł się za granicą. Na podstawie książki w 1930 nakręcono film pod tym samym tytułem, który zdobył dwa Oscary, w tym za najlepszy film. Dzieło wyreżyserował Lewis Milestone. Druga ekranizacja powieści powstała w 1979.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Opisana jest w niej okrutna rzeczywistość wojny oraz głębokie oderwanie od cywilnego życia niemieckich żołnierzy. Książka w dobitny sposób przedstawia wojenną rzeczywistość, niemalże z dziennikarską precyzją. Nie ukazuje heroicznej i bohaterskiej walki żołnierzy na froncie, ale skupia się na ich cierpieniu oraz bezsensowności całego konfliktu, uwypukla tragedię pokolenia, "którego pierwszym zawodem było robienie trupów".

Książka opowiada o grupie szkolnych przyjaciół, którzy za namową swojego nauczyciela zaciągają się do wojska. Młodzieńcze ideały i chęć walki za kraj okazują się niczym w porównaniu z okrucieństwem wojny. Koledzy ze szkolnej ławki patrzą na śmierć innych i sami uczą się umierać.