Na Zachodzie bez zmian (powieść)
| Na Zachodzie bez zmian Im Westen nichts Neues |
|||
 Pierwsze wydanie powieści |
|||
| Autor | Erich Maria Remarque | ||
| Miejsce wydania | Niemcy | ||
| Język | niemiecki | ||
| Data I wyd. | styczeń 1929 | ||
| Wydawca | Propyläen Verlag | ||
| Tematyka | antywojenna | ||
| Typ utworu | powieść | ||
| Przekład | Stefan Napierski, Ryszard Wojnakowski | ||
|
|||
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|||
Na Zachodzie bez zmian (niem. Im Westen nichts Neues) – antywojenna powieść Ericha Marii Remarque'a, niemieckiego weterana pierwszej wojny światowej.
W 1933 roku naziści z rozkazu Josepha Goebbelsa, ówczesnego ministra propagandy zabronili wydawania dzieł Remarque'a i publicznie spalili jego książki. Nazistowska propaganda zaczęła rozpowszechniać nieprawdziwe informacje jakoby Remarque był potomkiem francuskich Żydów, a jego prawdziwe nazwisko brzmiało Kramer (sugerując, że Remarque to pseudonim, który powstał przez odwrócenie kolejności liter w nazwisku Kramer). Stwierdzili ponadto, cokolwiek mylnie, że Remarque nie służył aktywnie podczas pierwszej wojny światowej.
Pierwsze niemieckie wydanie ukazało się w styczniu 1929. W ciągu roku sprzedano milion egzemplarzy książki w samych Niemczech, następny milion rozszedł się za granicą. Na podstawie książki w 1930 nakręcono film pod tym samym tytułem, który zdobył dwa Oscary, w tym za najlepszy film. Dzieło wyreżyserował Lewis Milestone. Druga ekranizacja powieści powstała w 1979.
Fabuła [edytuj]
Opisana jest w niej okrutna rzeczywistość wojny oraz głębokie oderwanie od cywilnego życia niemieckich żołnierzy. Książka w dobitny sposób przedstawia wojenną rzeczywistość, niemalże z dziennikarską precyzją. Nie ukazuje heroicznej i bohaterskiej walki żołnierzy na froncie, ale skupia się na ich cierpieniu oraz bezsensowności całego konfliktu, uwypukla tragedię pokolenia, "którego pierwszym zawodem było robienie trupów".
Książka opowiada o grupie szkolnych przyjaciół, którzy za namową swojego nauczyciela zaciągają się do wojska. Młodzieńcze ideały i chęć walki za kraj okazują się niczym w porównaniu z okrucieństwem wojny. Koledzy ze szkolnej ławki patrzą na śmierć innych i sami uczą się umierać.
|
|||||
