Nebulizacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nebulizacja – rodzaj zabiegu medycznego. Polega na podawaniu pacjentowi płynnych leków w postaci rozpylonej mgły (aerozolu) metodą inhalacji poprzez usta, rurkę intubacyjną lub przez otwór tracheotomijny - bezpośrednio do oskrzeli i płuc. Służy do tego nebulizator. Zaletą stosowania tej metody jest przyspieszenie działania leku oraz zmniejszenie wielkości dawki podawanego leku, co pozwala ograniczać możliwe niekorzystne efekty uboczne terapii.

Nebulizatory rozpylają lek do postaci aerozolu zawierającego krople o odpowiedniej wielkości, zależnej od zastosowanej w nim dyszy rozpylającej. Środkiem do rozpylania leku za pomocą nebulizatora jest sprężone powietrze lub sprężony, czysty tlen.

W zależności od wielkości kropelek rozpylanego leku, zmienia się miejsce jego najlepszego wchłaniania. I tak przy wielkości kropli od 2 do 5 µm, lek wchłonie się najszybciej w obrębie tchawicy i oskrzeli, a przy wielkości kropli od 0,5 do 2 µm – w pęcherzykach płucnych.

Leki stosowane w nebulizacji[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Inhalacja

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.