Neuromarketing

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Neuromarketing zajmuje się m.in. badaniem reakcji psychofizjologicznych konsumentów na produkty.

Neuromarketing to wykorzystanie narzędzi pomiarowych stosowanych w naukowych badaniach psychofizjologicznych oraz wiedzy o zachowaniach człowieka, w procesie optymalizacji bodźców marketingowych. Neuromarketing zawiera się w trzech obszarach:

  • rozwija klasyczne badania marketingowe,
  • wspiera tworzenie przekazu komunikacyjnego zgodnie z wiedzą neuronaukową,
  • wykorzystuje techniki neuro do wspierania sprzedaży.

Neuromarketing wydatnie zwiększa trafność decyzji podejmowanych w procesie kształtowania komunikacji z rynkiem. Klasyczne badania konsumentów, dotyczące produktów lub reklam, wiążą się z koniecznością uwzględniania dodatkowego marginesu błędu: badane osoby nie zawsze odpowiadają tak, jak uważają w rzeczywistości. Dodatkowo, jak odkryli naukowcy, przy prawdziwej decyzji zakupowej, najczęściej działa podświadomość, przez co konsument nie zdaje sobie sprawy, że jego wybór nie jest zawsze świadomą decyzją. W rezultacie tradycyjne metody badawcze, takie jak np. zogniskowane wywiady grupowe (ang. focus group interviews) w niewielkim stopniu pozwalają przewidzieć prawdziwe zachowania konsumentów - dostarczają jedynie części informacji potrzebnych do wsparcia procesu decyzyjnego marketera.

Neuromarketing zajmuje się bezpośrednim badaniem reakcji psychofizjologicznych konsumentów zmniejszając w ten sposób możliwość świadomej ingerencji badanych w wyniki. Najczęstsze metody badawcze wykorzystywane w neuromarketingu to:

Firmy, które jako pierwsze korzystały z technik neuro, wykorzystując je przy badaniu swoich produktów oraz kampanii reklamowych, to m.in. Coca-Cola, Procter & Gamble, General Motors, Kodak, Bank of America czy Nestle.

W Polsce neuromarketingiem zajmują się naukowcy:

Zobacz też [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]

stowarzyszenie NeuroPsychoEconomics