Niemota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Niemota – brak zdolności mówienia przy zachowaniu słuchu, które może być spowodowane: uszkodzeniem ośrodka mowy w mózgu, np. wskutek urazu, wylewu krwi, lub też ciężką chorobą psychiczną, np. schizofrenią.

[edytuj] Bibliografia

  • Encyklopedia powszechna PWN. MNOPQR, Tom 3. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985, s. 272. 
Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach