Słuch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Słuchzmysł umożliwiający odbieranie (percepcję) fal dźwiękowych. Narządy słuchu nazywa się uszami. Słuch jest wykorzystywany przez organizmy żywe do komunikacji oraz rozpoznawania otoczenia.

Fale dźwiękowe: Przez powietrze docierają do małżowiny usznej, następnie przewodem słuchowym zewnętrznym do błony bębenkowej. Pod wpływem drgań powietrza błona bębenkowa porusza przylegający do niej młoteczek. Drgania z młoteczka są przekazywane na kowadełko i strzemiączko, za pośrednictwem okienka owalnego trafiają do ucha wewnętrznego, gdzie drgania są zamieniane na impulsy nerwowe, które nerwem słuchowym docierają do ośrodków słuchowych w korze mózgowej.

Przewodzenie dźwięków drogą powietrzną[edytuj | edytuj kod]

Dźwięk skierowany przez małżowinę uszną do przewodu słuchowego zewnętrznego wprawia w drgania błonę bębenkową i tzw. aparat akomodacji tj. kosteczki słuchowe i mięśnie ucha środkowego. Dzięki ruchom podstawy ostatniej z trzech kosteczek - strzemiączka - w okienku owalnym błędnika, drgania akustyczne przenoszą się na płyny, jakimi wypełniony jest ślimak. Ponieważ płyny są nieściśliwe, na to aby podstawa strzemiączka mogła wykonać ruch w głąb ucha, wewnętrznego musi dojść do kompensacyjnego wychylenia - w stronę jamy bębenkowej - błony drugiego okienka ucha wewnętrznego zwanego okrągłym. Ta tzw. gra okienek jest niezbędnym warunkiem prawidłowego przenoszenia dźwięków drogą powietrzną, bębenkowo-kosteczkową[1].

Słuch człowieka - podstawowe dane[edytuj | edytuj kod]

zakres słyszalnych częstotliwości 16-20 000 Hz
Zakres największej czułości ucha 1000-3000 Hz
Zakres częstotliwości ludzkiej rozmowy 500-3000 Hz
Próg słyszalności 0 dB HL
Próg bólu 110-140 dB HL
Uszkodzenie słuchu 140 dB HL
Zakres rejestrowanych zmian ciśnienia 0,00002-60 Pa
Minimalne wychylenie błony bębenkowej 10-10 m; 1 Å
Wychylenie błony bębenkowej przy głośnym dźwięku o niskiej częstości 0,1 mm
Liczba rozróżnialnych czystych tonów ~3000
Rozdzielczość częstotliwościowa ucha 1 Hz przy 1000 Hz
Rozdzielczość kątowa ucha 1-4°
Rozdzielczość czasowa ucha 0,05 s
Ubytek słuchu z wiekiem (18-50 lat) 0,5 dB/rok
Ubytek słuchu z wiekiem (powyżej 50 lat) 1 dB/rok
Przeciętny ubytek słuchu w wieku 70 lat 37 dB
Wyprzedzenie oko-usta przy czytaniu na głos 0,5-2 s

Źródło: Tablice Biologiczne. praca zbiorowa pod redakcją W. Mizierskiego. Warszawa: Adamantan, 2004. ISBN 83-7350-059-6.

Słuch u zwierząt[edytuj | edytuj kod]

Zakres słyszalnych dźwięków u wybranych zwierząt

Ludzkie ucho nie wychwytuje wszystkich dźwięków, które słyszalne są dla zwierząt. Na przykład u psa zakres słyszalnych dźwięków waha się w granicach od 15 do 30 000 Hz, zaś u przeciętnego człowieka zakres ten wynosi około 16 - 20 000 Hz. Fakt ten wykorzystywany jest przy produkcji urządzeń, które zapobiegają szczekaniu psów wydobywając dźwięki słyszalne dla psa, ale zupełnie obojętne dla ucha człowieka[potrzebne źródło].

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Przypisy

  1. Elektrodiagnostyka medyczna. pod redakcją doc. dr med Mariusza Stopczyka. Warszawa: PZWL, 1984. ISBN 83-200-0840-9.