Mózgowie
 |
Ten artykuł od 2011-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Mózgowie (łac. cerebrum) – najważniejsza, centralna część ośrodkowego układu nerwowego u kręgowców (w tym u człowieka) znajdująca się w czaszce. Najważniejsze jego funkcje to sterowanie, nadzorowanie działania, homeostaza organizmu (m.in. częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze krwi, równowaga wodno-elektrolitowa, temperatura ciała), a także wyższe funkcje nerwowe (funkcje poznawcze, popędowe, pamięć i uczenie się).
Stopień skomplikowania budowy mózgowia odzwierciedla zazwyczaj stopień rozwoju ewolucyjnego organizmu. U ssaków mózgowie składa się z pięciu zasadniczych części. Są to:
- kresomózgowie (telencephalon)
- międzymózgowie (diencephalon)
- śródmózgowie (mesencephalon)
- tyłomózgowie wtórne (metencephalon)
- rdzeniomózgowie (rdzeń przedłużony) (myelencephalon lub medulla oblongata)
Klinicyści często używają uproszczonego podziału:
Wyróżnia się trzy opony mózgowia (meninges encephali):
- opona twarda mózgowia (dura mater encephali) – najbardziej zewnętrzna
- pajęczynówka mózgowia (arachnoidea encephali) – środkowa
- opona miękka mózgowia (pia mater encephali) – bezpośrednio przylegająca do mózgowia
W mózgowiu występują komory mózgowia (ventriculi cerebri):
- w kresomózgowiu dwie komory boczne (czyli komora I oraz II),
- w międzymózgowiu komora III (połączona z komorami bocznymi),
- w rdzeniomózgowiu komora IV (która łączy się z komorą III w śródmózgowiu wodociągiem Sylwiusza).
Komory mózgowia wypełnia płyn mózgowo-rdzeniowy (liquor cerebrospinalis) – wodnista, przejrzysta, zasadowa ciecz (wypełnia również kanał ośrodkowy rdzenia kręgowego, jamę podtwardówkową i podpajęczynówkową oraz zbiorniki podpajęczynówkowe).
Zobacz też [edytuj]
