Oblężenie Kapui (211 p.n.e.)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oblężenie Kapui
II wojna punicka 218201 p.n.e.
Capua Antica Amphitheatre.jpg
Amfiteatr w Kapui
Czas 211 p.n.e.
Miejsce Kapua
Terytorium Italia
Wynik zwycięstwo Rzymian
Strony konfliktu
Kartagina + mieszkańcy Kapui Republika rzymska
Dowódcy
Hannon (syn Bomilkara) Appiusz Klaudiusz, Fulwiusz Flakkus
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
II wojna punicka

Rodan - Durencja - TicinusTrebiaJezioro TrazymeńskieKannyNola 1Nola 2Nola 3Syrakuzy - KapuaSilarusHerdonia 1Herdonia 2NumistroAsculumNowa Kartagina - Petelia - BaeculaGrumentumMetaurusIlipaKrotonarzeka BagradasZama

Oblężenie Kapuioblężenie, które miało miejsce w roku 211 p.n.e..

Na przełomie 212/211 p.n.e. Rzymianie pod wodzą konsulów Appiusza Klaudiusza oraz Fulwiusza Flakkusa oblegli Kapuę, którą otoczyli podwójnym pierścieniem wałów. Równocześnie toczono walki z wojskami Hannibala, który starał się przebić do oblężonego miasta, bronionego przez wojska Hannona syna Bomilkara. Gdy próby te zakończyły się niepowodzeniem władca Kartaginy pozostawił pod Kapuą część wojsk, a sam z resztą żołnierzy udał się w kierunku Rzymu, chcąc tym manewrem zmusić przeciwnika do opuszczenia pozycji wokół Kapui. Rzymianie wysłali w ślad za Hannibalem tylko armię Flakkusa, pozostałe wojska kontynuowały oblężenie. Spowodowało to powrót Hannibala pod Kapuę, gdzie doszło do kolejnych nieudanych ataków na umocnienia rzymskie. Brak sukcesów w walkach pod Kapuą, spowodował ostateczny odwrót Hannibala do Lukanni, gdzie wojska kartagińskie zamierzały przezimować. Osamotnieni obrońcy Kapui zimą 211 p.n.e. ostatecznie skapitulowali po wyczerpaniu się zapasów żyności w mieście. Do niewoli poszli m.in. stacjonujący tu Libijczycy ze swoimi dowódcami Hannonem i Bostarem. Większość z nich sprzedano w niewolę. Złapanym zbiegom Rzymianie poobcinali ręce. Upadek Kapui spowodował przejście na stronę Rzymian innych miast, dotychczas trzymających stronę Hannibala.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bernard Nowaczyk: Kartagina 149–146 p.n.e., Wyd. Bellona, Warszawa 2008.