Bitwa nad rzeką Bagradas (203 p.n.e.)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy bitwy w 203 p.n.e. Zobacz też: inne bitwy nad rzeką Bagradas.
Bitwa nad rzeką Bagradas
II wojna punicka 218201 p.n.e.
Medjerda (RN 5).jpg
rzeka Bagradas (obecnie Medjerda)
Czas 203 p.n.e.
Miejsce tzw. Wielka Równina niedaleko Utyki, Tunezja
Terytorium Tunezja
Wynik zwycięstwo Rzymian
Strony konfliktu
Kartagińczycy
Numidyjczycy
Celtyberowie
Rzymianie
Dowódcy
Hazdrubal Giskon, Syfaks Publisz Korneliusz Scypion, Masynissa
Siły
30 000 35 000
Straty
wysokie nieznane
II wojna punicka

Rodan - Durencja - TicinusTrebiaJezioro TrazymeńskieKannyNola 1Nola 2Nola 3Syrakuzy - KapuaSilarusHerdonia 1Herdonia 2NumistroAsculumNowa Kartagina - Petelia - BaeculaGrumentumMetaurusIlipaKrotonarzeka BagradasZama

Bitwa nad rzeką Bagradas – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 203 p.n.e.

W roku 203 p.n.e. doszło do kolejnych walki Rzymian z Kartagińczykami na terenie Afryki Płn. Siły kartagińskie wynosiły 35 000 piechoty i 5 000 jazdy. Wspierane były przez Numidyjczyków króla Syfaksa w sile ponad 30 000 ludzi. Walki przyniosły sukces Rzymianom, którzy rozbili zgrupowania Punijczyków oraz Numidów. Po odbudowaniu sił i zebraniu ponad 30 000 wojowników, Hasdrubal Giskon oraz Syfaks zdecydowali się wydac bitwę Publiuszowi Korneliuszowi Scypionowi. Wojska kartagińsko-numidyjskie wzmocnione licznymi oddziałami Celtyberów rozbiły obóz na tzw. Wielkiej Równinie nad rzeką Bagradas. Tutaj też doszło do spotkania z armią rzymską oraz wojskami księcia numidyjskiego Masynissy.

Bitwę rozpoczął atak jazdy rzymskiej na zgrupowanie Numidyjczyków, którzy zmuszeni zostali do wycofania się. Rónocześnie wojska Masynissy uderzyły na skrzydła gdzie znajdowali się Kartagińczycy. Po wyparciu wojowników Hasdrubala, Rzymianie okrążyli przebywających w centrum Celtyberów, których wycięto w pień. Korzystając z zaangażowania Rzymian w walkę z mężnie walczącymi Celtyberami, zarówno Hasdrubal jak i Syfaks ze swoimi wojskami opuścili pole walki. Król Numidyjczyków powrócił do własnego kraju, gdzie ścigany przez Masynissę po krótkim czasie dostał się do niewoli rzymskiej. Hasdrubal powrócił do Kartaginy, gdzie oczekiwał na powrót Hannibala z Italii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bernard Nowaczyk: Kartagina 149–146 p.n.e., wyd. Bellona, Warszawa 2008.