Okno optyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Okno optyczne – przedział widma fal elektromagnetycznych, które są przepuszczane przez atmosferę ziemską.

Okno optyczne obejmuje fale o długościach od 300 do 1100 nm, a więc ultrafiolet (zatrzymywany częściowo przez warstwę ozonową), światło widzialne (jego zakres wynosi 380 – 770 nm), oraz bliską podczerwień (fale o długości powyżej 770 nm). Okno optyczne wraz z oknem radiowym, obejmującym zakres długości fal od ok. 1 cm do kilkunastu metrów, są jedynymi zakresami widma fal elektromagnetycznych, w których można efektywnie prowadzić obserwacje astronomiczne z powierzchni Ziemi. Fale o długościach nie mieszczących się w tych zakresach są przez atmosferę w większości pochłaniane lub (w wypadku długich fal radiowych) odbijają się od jonosfery.

Nazwa okno optyczne wynika z tego, że w jego zakresie długości fal funkcjonują używane w astronomii przyrządy optyczne (teleskopy).

Atmospheric electromagnetic opacity pl.svg

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]