Opór wewnętrzny ogniwa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Opór wewnętrzny ogniwa – występujący wewnątrz ogniwa chemicznego opór elektryczny, którego przyczyną są:
- ograniczona szybkość procesów chemicznych zachodzących w ogniwie,
- reakcje uboczne (niekorzystne) zachodzące w ogniwie.
Opór wewnętrzny ma wpływ na napięcie na zaciskach ogniwa, gdy pobierany jest z niego prąd. Spadek napięcia na oporze zewnętrznym można zapisać wzorem
gdzie
Stąd wynika, że
gdzie:
– siła elektromotoryczna ogniwa,- U – mierzone napięcie,
- Uw – spadek napięcia w ogniwie wywołany jego oporem wewnętrznym,
- rw – opór wewnętrzny ogniwa,
- I – natężenie prądu płynącego w obwodzie.
Wartość oporu wewnętrznego zależy od typu ogniwa i jest rzędu ułamka oma. W miarę zużycia opór ten rośnie.



–