Pęcherznica kalinolistna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pęcherznica kalinolistna
Odmiana 'Luteus'
Odmiana 'Luteus'
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj pęcherznica
Gatunek pęcherznica kalinolistna
Nazwa systematyczna
Physocarpus opulifolius (L.) Maxim.
Trudy Imp. S.-Peterburgsk. Bot. Sada 6:220. 1879
Synonimy

Physocarpus stellatus (Rydb. ex Small) Rehder[2]

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Forma typowa

Pęcherznica kalinolistna (Physocarpus opulifolius) – gatunek rośliny należący do rodziny różowatych (Rosaceae). Pochodzi z Ameryki Północnej[2]. W wielu krajach świata, również w Polsce, jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzew o wyprostowanych pędach, osiągający wysokość do 3 m. Kora ciemnobrązowa i łuszcząca się.
Liście
Owalne, 3-5 klapowe.
Kwiaty
Białe lub różowawe, drobne, zebrane w baldachy.
Owoce
Czerwone mieszki z żółtymi nasionami.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna. Jest uprawiana stosunkowo od niedawna i jest jedynym u nas uprawianym gatunkiem pęcherznicy. Rzadko uprawia się formę typową, częściej jej odmiany ozdobne, charakteryzujące się kolorowymi, ozdobnymi liśćmi. Nadaje się do sadzenia pojedynczo, jako soliter, a także na żywopłoty, zarówno swobodne, jak i strzyżone. Dzięki swoim kolorowym liściom odmiany ozdobne dobrze komponują się z innymi krzewami o zielonych liściach. Ze względu na swoje małe wymagania co do gleby nadaje się również do obsadzania nieużytków i terenów świeżo zaużytkowanych (np. na osiedlach mieszkaniowych).

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

  • Występuje w dwóch odmianach botanicznych[2]:
    • Physocarpus opulifolius (L.) Maxim. var. intermedius (Rydb.) B. L. Rob (syn: Opulaster intermedius Rydb., Physocarpus intermedius (Rydb.) C. K. Schneid.)
    • Physocarpus opulifolius (L.) Maxim. var. opulifolius
  • W uprawie znajduje się kilka kultywarów:
    • 'Aureus' – o jaskrawych, zielonkawożółtych liściach i białych kwiatach
    • 'Dart`s Gold' – o wysokości do 1,2 m, jaskrawożółtych liściach i białych, czerwono nabiegłych kwiatach
    • 'Diabolo' – ma purpurowoczerwone liście
Pęcherznica klonolistna odm. Diabolo w Arboretum w Kórniku
    • 'Luteus' – młode liście są jasnożółte, później stają się kanarkowożółte.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

  • Wymagania. Roślina bardzo łatwa w uprawie, należąca do grupy roślin "zasadź i zapomnij". Potrzebuje stanowiska słonecznego, w półcieniu też będzie rosnąć, ale wówczas jej główny walor – kolorowe liście, będą słabo wybarwione. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, będzie rosnąć nawet na bardzo jałowej. Jest odporna na mróz.
  • Pielęgnacja. Jedynie przez pierwszy okres po posadzeniu należy ją (w razie potrzeby) podlewać, dopóki się dobrze nie ukorzeni. Później nie wymaga już specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Nie wymaga przycinania.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-29].
  2. 2,0 2,1 2,2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Miłowit Boguszewicz, Piotr Banaszczak: Katalog roślin II : drzewa, krzewy, byliny polecane przez Związek Szkółkarzy Polskich. Warszawa: Agencja Promocji Zieleni. Związek Szkółkarzy Polskich, 2003. ISBN 83-912272-3-5.
  2. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  3. Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.