Płyta desantu 3 Dywizji Piechoty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Płyta desantu 3 Dywizji
Piechoty w Warszawie
Płyta desantu 3 Dywizji Piechoty w Warszawie
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Miejsce między brzegiem Wisły i Wisłostradą
Projektant Zygmunt Stępiński, Kazimierz Marczewski
Rozpoczęcie budowy 1951
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Płyta desantu 3 Dywizji Piechoty w Warszawie
Płyta desantu 3 Dywizji
Piechoty w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Płyta desantu 3 Dywizji Piechoty w Warszawie
Płyta desantu 3 Dywizji
Piechoty w Warszawie
Ziemia 52°13′43,42″N 21°02′34,92″E/52,228728 21,043033
Płyta i jej otoczenie widziane z praskiego brzegu Wisły

Płyta desantu 3 Dywizji Piechoty 1 Armii WP, także Płyta Czerniakowska[1] lub Płyta Desantu Czerniakowskiego[2] – pomnik w formie płyty znajdujący się w Warszawie na osi głównej alei Parku Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego między brzegiem Wisły a Wisłostradą (ul. Solec). Upamiętnia desant żołnierzy 1 Armii Wojska Polskiego, spieszących na pomoc walczącym powstańcom we wrześniu 1944.

Opis[edytuj | edytuj kod]

16 września 1944 ok. godz. 4 rano na lewym brzegu Wisły w pobliżu ul. Wilanowskiej wylądowała pierwsza grupa ok. 60 żołnierzy 9 Pułku Piechoty 3 Dywizji Piechoty im. Romualda Traugutta[3]. W tym czasie w rękach powstańców znajdował się niewielki fragment Górnego Czerniakowa, ograniczony ulicami: Zagórną, Czerniakowską, Okrąg, Ludną oraz brzegiem rzeki.

W miejscu, gdzie lądowali polscy żołnierze, w 1951 wzniesiono pomnik w formie płyty, zaprojektowany przez Zygmunta Stępińskiego i Kazimierza Marczewskiego[4][1]. Na kamiennym podwyższeniu znajduje się brązowa tablica, obrzeżona ozdobnym fryzem, na którym wyryto tekst[5]:

Na tym wybrzeżu
w dniach
od 16 do 23 września 1944 r.
Oddziały 3 ciej Dywizji
Piechoty Wojska Polskiego
wspierane przez artylerię
i lotnictwo radzieckie –
śpiesząc na pomoc walczącemu
ludowi Warszawy –
po sforsowaniu Wisły, stoczyły
nierówny bój z przeważającymi
siłami wojsk hitlerowskich.

Śmiercią walecznych zginęło
2056 żołnierzy i oficerów
Wojska Polskiego
i Armii Radzieckiej,
oraz setki powstańców
Czerniakowa i Solca.
Chwała Bohaterom
poległym za wolność
Ojczyzny.

Upamiętnienie jest elementem większego założenia architektonicznego w postaci placu. Do 1951 w miejscu płyty znajdowała się tablica pamiątkowa ustawiona 1 sierpnia 1946[2].

Pomnik znajduje się na 511 kilometrze Wisły.

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 709. ISBN 83-01-08836-2.
  2. 2,0 2,1 Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVII-XX w.. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 204. ISBN 83-01-06109-X.
  3. Tadeusz Grigo: Na Górnym Czerniakowie. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 243. ISBN 83-11-06755-4.
  4. Wiesław Głębocki: Warszawskie pomniki. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, s. 121. ISBN 83-7005-211-8.
  5. Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVII-XX w.. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 203–204. ISBN 83-01-06109-X.