Kariota łagodna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Palma orzechowa)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kariota łagodna
Starr 031209-0039 Caryota mitis.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd arekowce
Rodzina arekowate
Rodzaj kariota
Gatunek kariota łagodna
Nazwa systematyczna
Caryota mitis Lour.
Fl. cochinch. 2:569. 1790
Synonimy

Caryota griffithii Becc.,
Caryota sobolifera Wall. ex Mart.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Kariota łagodna, palma orzechowa (Caryota mitis) – gatunek rośliny z rodziny arekowatych, pochodzący z południowej Azji (Indonezja, Filipiny) i Indii, uprawiany w różnych krajach świata[2].

Liście

Morfologia i biologia[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze swojego naturalnego występowania rośnie w dolnym piętrze lasów deszczowych. Ma krzaczastą postać, złożona jest z wielu gęsto rosnących łodyg o wysokości (u roślin dziko rosnących) do 9 m i średnicy 8-1- cm[3]. Liście wyprostowane, o długości ok. 2,4 m i szeroko rozstawionych i postrzępionych na końcu listkach. Kwiaty zebrane w gęste grona. Kwitnie stopniowo przez cały rok, przy czym najpierw pojawiają się kwiaty w górnej części kłodziny i dojrzewają stopniowo w dół[3]. Owoce po dojrzeniu są ciemnoczerwone i zawierają 1-3 nasiona z włóknowatym miąższem, który silnie drażni skórę[3]. Rośnie dość szybko.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina ta jest na obszarach o tropikalnym klimacie szeroko rozpowszechniona w uprawie jako roślina ozdobna[3]. W Polsce może być uprawiana w pojemnikach jako roślina pokojowa przez wiele lat, zanim się nadmiernie nie rozrośnie (w mieszkaniach rośnie dość wolno).

Owoce

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Roślina jest trudna w uprawie, wymaga bowiem wysokiej wilgotności i zapewnienie jej tego jest podstawowym warunkiem sukcesu w uprawie[4]. Roślinę należy więc często spryskiwać wodą i podlewać równomiernie (najlepiej miękką wodą), tak, by ziemia była stale lekko wilgotna, jednakże nie zalegała w doniczce[4]. Nawozi się umiarkowanie, przesadza do większej doniczki w marcu-kwietniu. Roślinę można rozmnażać przez oddzielanie bocznych pędów lub z nasion. Może być atakowana przez wciornastki, przędziorki i tarczniki[3]. Zwalcza się je chemicznie.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-15].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-12].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  4. 4,0 4,1 Angelika Throll: 650 roślin pokojowych. Warszawa: 2008. ISBN 978- 83-258-0031-4.