Pan Twardowski (balet)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pan Twardowski to balet Ludomira Różyckiego z 1921 roku.

Libretto, oparte na motywach powieści Mistrz Twardowski Józefa Ignacego Kraszewskiego, opracowała żona kompozytora.

Balet składa się z 9 obrazów:

  • Diabeł ukazuje się Twardowskiemu w jego pracowni.
  • Ponad dachami Krakowa Twardowski, w otoczeniu czartów, pojawia się na kogucie.
  • W kopalni srebra w Olkuszu - taniec wiślanek, górników, królowej podziemi i jej świty.
  • Na krakowskich Krzemionkach Twardowski pośród piekielnych tańców wiedźm i czartów podpisuje cyrograf na własną duszę.
  • Na krakowskim Rynku Twardowski demonstruje swoje czarnoksięskie sztuczki, scenę kończy wspólny taniec.
  • W królewskich komnatach na Wawelu na prośbę Zygmunta Augusta Twardowski wywołuje ducha zmarłej żony króla, Barbary Radziwiłłówny.
  • Akcja przenosi się do egzotycznego kraju, diabeł pomaga Twardowskiemu zdobyć miłość wschodniej księżniczki.
  • Przed karczmą Rzym, podstępnie zwabiony, Twardowski zostaje porwany przez diabła.
  • W scenerii gwiezdnego nieba, na Księżycu zawisł Twardowski. Ocalał dlatego, że porywającemu go biesowi zanucił pieśń kościelną.