Park Narodowy Augrabies Falls

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Park Narodowy Augrabies Falls
Data utworzenia 1966 rok
Powierzchnia 820 km²
Siedziba Upington
Położenie na mapie Prowincji Przylądkowej Północnej
Mapa lokalizacyjna Prowincji Przylądkowej Północnej
Park Narodowy Augrabies Falls
Park Narodowy Augrabies Falls
Położenie na mapie Republiki Południowej Afryki
Mapa lokalizacyjna Republiki Południowej Afryki
Park Narodowy Augrabies Falls
Park Narodowy Augrabies Falls
Ziemia 28°35′28″S 20°20′18″E/-28,591111 20,338333Na mapach: 28°35′28″S 20°20′18″E/-28,591111 20,338333
Strona internetowa parku
Portal Portal Ochrona środowiska

Park Narodowy Augrabies Falls (ang. Augrabies Falls National Park) – park narodowy położony w Republice Południowej Afryki w Północnej Prowincji Przylądkowej około 120 kilometrów na zachód od Upington.

Park Narodowy Augrabies Falls powstał w roku 1966, jego powierzchnia wynosi 55 383 ha i rozciąga się po południowej i północnej stronie rzeki Oranje.

Warunki naturalne[edytuj | edytuj kod]

W tym, bardzo suchym środowisku, rzeka Oranje spada 56-metrowym wodospadem do głębokiego wąwozu wyżłobionego w granitowym podłożu, a następnie serią kaskad i katarakt jeszcze 35 metrów, tworząc w powietrzu kolumnę drobinek wody, spowijającą okolice gęstą mgłą. Przez następne 18 km, przełom obniża się o dodatkowe 200 m. Stanowi to przykład erozji granitowych skał. Dwa jeziorka pod wodospadem mają co najmniej 130 m głębokości i legenda mówi kryją w sobie ogromne ilości diamentów, niestety z powodu szybkiego nurtu wody, wydobycie ich jest bardzo trudne.

Koczownicze plemiona Khoikhoi nazywały wodospad Ankoerebis, czyli Miejsce Wielkiego Hałasu.

Fauna i flora[edytuj | edytuj kod]

Z łatwością można spotkać, wygrzewające się na skałach kolorowe jaszczurki Platysaurus capensis. Występuje tutaj mniej zwierząt niż w innych parkach narodowych RPA, choć można spotkać wiele mniejszych gatunków antylop takich jak szpringboki i koziołki skalne. Największe zwierzęta jakie można tu spotkać to czarne nosorożce. Bardzo popularne są oswojone góralki skalne. Charakterystyczne ptaki to Bielik afrykański i czarny orzeł Verreauxa.

Najbardziej charakterystyczną rośliną jest gigantyczny gatunek aloesu (Aloe dichotoma) znany pod nazwą drzewo kokerboom. Może ono doskonale znieść brak wody i ekstremalne anomalie temperatur.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Popularny jest trzydniowy Szlak Koziołków Skalnych (ang. Klipspinger Hiking Trail), zamykany w czasie największych upałów.

W obozowisku można zamawiać miejsca na nocne wycieczki samochodami terenowymi i wyjazdy do części parku niedostępnych dla indywidualnych turystów, gdzie żyją czarne nosorożce.

Organizowane są spływy pontonowe na 8-kilometrowym odcinku rzeki z pięcioma kataraktami o II i III stopniu trudności.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]