Park Narodowy Ziemi Ognistej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Park Narodowy Ziemi Ognistej
Cartel del Parque Nacional Tierra del Fuego.jpg
Tablica przy wejściu
Data utworzenia 15 października 1960
Powierzchnia 630 km²
Położenie na mapie Argentyny
Mapa lokalizacyjna Argentyny
Park Narodowy Ziemi Ognistej
Park Narodowy Ziemi Ognistej
Ziemia 54°50′00″S 68°30′00″W/-54,833333 -68,500000Na mapach: 54°50′00″S 68°30′00″W/-54,833333 -68,500000
Zdjęcia i grafiki w Commons Zdjęcia i grafiki w Commons
Portal Portal Ochrona środowiska

Park Narodowy Ziemi Ognistej (hiszp. Parque Nacional de Tierra del Fuego) - park narodowy w Argentynie. Został założony w 1960 r. na obszarze prowincji Ziemia Ognista. Zajmuje powierzchnię 63 tys. hektarów[1] i jest położony wzdłuż granicy z Chile.

Park miał objąć ochroną południowe lasy wilgotne typu lenga oraz wiecznie zielone formacje typu coihue. Występują w nim typowe krajobrazy lodowcowe, górzyste z głębokimi dolinami wypełnionymi rzekami i jeziorami do których należą dwa największe: Fagnano i Roca, klifowe wybrzeża i małe plaże, na których odnalazły dla siebie idealne warunki gatunki ptaków nadbrzeżnych. Występują tu także torfowiska, andyjski step oraz łąki z charakterystycznymi, kwitnącymi wiosną orchideami. Jest to najliczniej odwiedzany park na Ziemi Ognistej. W 2004 roku odwiedziło go prawie 158 tysięcy osób, a od stycznia do marca 2005 prawie 167 tysięcy osób[2].

Awifauna[edytuj | edytuj kod]

Od roku 2008 obszar PN włączony jest do Important Bird Area o nazwie Parque Nacional Tierra del Fuego y Reserva Provincial Corazón de la Isla. Do gatunków uznanych za „trigger species” należą: narażone na wyginięcie kondor wielki (Vultur gryphus), karakara falklandzka (Phalcoboenus australis), myszołów matagoński (Buteo ventralis) oraz bekas kordylierski (Gallinago stricklandii), a także gatunki najmniejszej troski - magelanka rudogłowa (Chloephaga rubidiceps), szarogłowik (Colorhamphus parvirostris), krytonosek andyjski (Scytalopus magellanicus), trzęsiogon szaroboczny (Cinclodes oustaleti), trzęsiogon czarniawy (Cinclodes antarcticus) oraz magelańczyk żółtowąsy (Melanodera xanthogramma)[1].

Przypisy