Park Narodowy Ziemi Ognistej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Park Narodowy Ziemi Ognistej
Cartel del Parque Nacional Tierra del Fuego.jpg
Tablica przy wejściu
Data utworzenia 15 października 1960
Położenie na mapie Argentyny
Mapa lokalizacyjna Argentyny
Park Narodowy Ziemi Ognistej
Park Narodowy Ziemi Ognistej
Ziemia 54°50′00″S 68°30′00″W/-54,833333 -68,500000Na mapach: 54°50′00″S 68°30′00″W/-54,833333 -68,500000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Ochrona środowiska

Park Narodowy Ziemi Ognistej (hiszp. Parque Nacional de Tierra del Fuego) - park narodowy w Argentynie. Został założony w 1960 r. na obszarze prowincji Ziemia Ognista. Zajmuje powierzchnię 63 tys. hektarów[1] i jest położony wzdłuż granicy z Chile.

Park miał objąć ochroną południowe lasy wilgotne typu lenga oraz wiecznie zielone formacje typu coihue. Występują w nim typowe krajobrazy lodowcowe, górzyste z głębokimi dolinami wypełnionymi rzekami i jeziorami do których należą dwa największe: Fagnano i Roca, klifowe wybrzeża i małe plaże, na których odnalazły dla siebie idealne warunki gatunki ptaków nadbrzeżnych. Występują tu także torfowiska, andyjski step oraz łąki z charakterystycznymi, kwitnącymi wiosną orchideami. Jest to najliczniej odwiedzany park na Ziemi Ognistej. W 2004 roku odwiedziło go prawie 158 tysięcy osób, a od stycznia do marca 2005 prawie 167 tysięcy osób[2].

Awifauna[edytuj | edytuj kod]

Od roku 2008 obszar PN włączony jest do Important Bird Area o nazwie Parque Nacional Tierra del Fuego y Reserva Provincial Corazón de la Isla. Do gatunków uznanych za „trigger species” należą: narażone na wyginięcie kondor wielki (Vultur gryphus), karakara falklandzka (Phalcoboenus australis), myszołów matagoński (Buteo ventralis) oraz bekas kordylierski (Gallinago stricklandii), a także gatunki najmniejszej troski - magelanka rudogłowa (Chloephaga rubidiceps), szarogłowik (Colorhamphus parvirostris), krytonosek andyjski (Scytalopus magellanicus), trzęsiogon szaroboczny (Cinclodes oustaleti), trzęsiogon czarniawy (Cinclodes antarcticus) oraz magelańczyk żółtowąsy (Melanodera xanthogramma)[1].

Przypisy