Paul Wolfowitz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paul Dundes Wolfowitz
Paul Wolfowitz.jpg
Data urodzenia 22 grudnia 1943
Prezes Banku Światowego
Okres urzędowania od 1 czerwca 2005
do 1 lipca 2007
Poprzednik James Wolfensohn
Następca Robert Zoellick

Paul Dundes Wolfowitz (ur. 22 grudnia 1943 na Brooklynie) – wiceminister obrony USA, były prezes Banku Światowego (2005–2007).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był drugim dzieckiem profesora Jacoba Wolfowitza i Lillian Dundes (polskich Żydów). Jego brat Jacob Wolfowitz wraz z rodzicami w 1920 wyemigrował z Polski do USA[potrzebne źródło].

Paul Wolfowitz był wykładowcą w Yale University, jednym z jego studentów był Lewis Libby, późniejszy bliski współpracownik polityczny, którego wtedy poznał. Wolfowitz jest neokonserwatystą znanym ze swoich "jastrzębich" (ang. hawkish) poglądów. Jest gorącym zwolennikiem ekstremalnie proizraelskiego nastawienia polityki USA. Był jednym z głównych architektów wojny w Iraku. Od 1 czerwca 2005 prezes Banku Światowego. 17 maja 2007 podał się do dymisji po tym jak komisja etyki Banku uznała, że Wolfowitz postąpił nieetycznie przyznając awans i podwyżkę swojej kochance. 25 czerwca Zarząd Banku Światowego zatwierdził na prezesa Banku jedynego kandydata – Roberta Zoellicka. Objął on urząd 1 lipca.

"Doktryna Wolfowitza"[edytuj | edytuj kod]

Nieoficjalna nazwa nadana dokumentowi Defense Planning Guidance z 1992 roku, którego autorami byli Wolfowitz i Libby. Dokument w zamierzeniu nie miał być upubliczniany, ale przedostał się do The New York Times i po opublikowaniu przez tę gazetę jego założeń 8 marca 1992 stał się przedmiotem publicznych kontrowersji.

Choć administracja amerykańska odcinała się od niego, istnieje pogląd, że jest on fundamentem Doktryny Busha. Dokument zaleca prowadzenie agresywnej, jednostronnej polityki zagranicznej, włącznie z wojnami prewencyjnymi. Celem takiej polityki miało być zachowanie mocarstwowości przez Stany Zjednoczone.