Peter Aerts

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kickboxing pictogram.svg Peter Aerts
{{{nazwa}}}
Pseudonim The Lumberjack (Drwal)
Data i miejsce urodzenia 25 października 1970
Eindhoven, Holandia
Obywatelstwo  Holandia
Wzrost 192 cm
Masa ciała 108 (2010) kg
Styl walki kick-boxing, boks tajski
Kategoria wagowa K-1 WGP
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 91 (130)[1]
Zwycięstwa 66 (99)
Przez nokauty 49 (67)
Porażki 25 (30)
Remisy 0 (1)

Peter Aerts (ur. 25 października 1970 roku w Eindhoven) – holenderski kick-boxer, trzykrotny mistrz K-1 World Grand Prix (1994,1995,1998).

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Wczesna Kariera[edytuj | edytuj kod]

Od 6. do 17. roku życia trenował piłkę nożną, choć jego marzeniem była kariera boksera. Sport ten uprawiali bowiem jego dziadek i wujek. Na zapisanie się na treningi nie pozwoliła mu jednak matka. Zamiast tego w 1983 roku rozpoczął naukę taekwondo. W 1984 roku porzucił je na rzecz kick-boxingu. Swój pierwszy poważny turniej kick-boxerski wygrał w wieku 19 lat[2]. Rok później został mistrzem świata IKBF, a dwa lata później również WMTA w wadze ciężkiej.

K-1[edytuj | edytuj kod]

W 1993 roku podpisał kontrakt z nowo powstałą japońską organizacją K-1. Był jednym z ośmiu zawodników, którzy wystartowali w pierwszym turnieju K-1 o mistrzostwo tej organizacji (Grand Prix 1993 w Tokio). Mimo młodego wieku, był już uznanym kick-boxerem i jednym z faworytów do sięgnięcia po tytuł. Odpadł jednak już po pierwszej walce, przegrywając przez decyzję z rodakiem Ernesto Hoostem.

W latach 1994 i 1995 dwukrotnie tryumfował w finałowym turnieju K-1, stając się jedną z największych gwiazd tej organizacji. Sukces ten powtórzył jeszcze w roku 1998. Zasłynął wtedy znokautowaniem wszystkich trzech rywali (kolejno Masa'aki Satake, Mike Bernardo, Andy Hug) w pierwszych rundach, wygrywając turniej w rekordowym łącznym czasie 6 minut i 43 sekund. Rekord ten został pobity w 2009 roku przez Semmy'ego Schilta[3].

Następne lata nie były udane dla Aertsa, który trapiony kontuzjami był zmuszony do wycofania się z wielu turniejów. Na udział w kolejnej walce o tytuł mistrza K-1 musiał czekać aż do 2006 roku, kiedy dotarł do finału, startując jako zawodnik rezerwowy (po wycofaniu się Remy'ego Bonjasky'ego). Przegrał jednak przez decyzję z broniącym tytułu Semmym Schiltem. Obaj spotkali się ponownie w finale następnego roku. Tym razem Aerts przegrał w pierwszej rundzie przez techniczny nokaut z powodu kontuzji kolana.

Aerts wziął rewanż na Schilcie we wrześniu 2008 roku, kiedy wyeliminował go z udziału w finałach K-1 World GP, pokonując go podczas Final 16 w Seulu. Złamał tym samym trwającą od 2005 roku kompletną dominację Schilta w K-1[4]. W Finale World GP odpadł jednak już w pierwszej walce, pokonany przez techniczny nokaut przez Badra Hariego. W 2009 roku po raz pierwszy w karierze nie zakwalifikował się do finałów, przegrywając w Final 16 z Alistairem Overeemem.

3 kwietnia 2010 roku otrzymał szansę walki o mistrzostwo K-1 w wadze ciężkiej (do 100 kg). Aerts, nominalnie zawodnik wagi superciężkiej, aby w niej wystąpić schudł do 97 kg. Jego rywalem był dotychczasowy mistrz, Kyotaro. Japończyk znokautował Holendra ciosem sierpowym w drugiej rundzie[5]. W październiku podczas Final 16 Aerts pokonał przez decyzję po dodatkowej rundzie Ewertona Teixeirę i po raz 17 awansował do Finału K-1 WGP, który został rozegrany 11 grudnia 2010 roku w Tokio. W ćwierćfinale znokautował Mighty Mo, a w zaciętym półfinale wygrał przez decyzję większości z obrońcą tytułu Semmym Schiltem. 40-letni Aerts, jak sam przyznał po gali, nie wytrzymał jednak trudów turnieju i w konsekwencji w finale uległ przez szybki nokaut Alistairowi Overeemowi[6].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Peter Aerts jest rekordzistą pod względem występów w finałowym turnieju K-1 World Grand Prix – 17 razy (nieprzerwanie w latach 1993-2008 oraz w 2010 roku; walczył również w 2009, ale jedynie w walce rezerwowej). Wygrał trzy razy (1994, 1995, 1998), trzykrotnie był drugi (2006, 2007, 2010). Jest obecnie najstarszym regularnie występującym zawodnikiem K-1. Przydomek "Drwal" nawiązuje do jego nokautujących kopnięć, którymi "ścina" swoich rywali.

Przypisy

  1. Bilans obejmuje walki w cyklu K-1 WGP; w nawiasie ogółem w kick-boxingu i dyscyplinach pokrewnych. Stan na 13.12.2010
  2. Peter's History (ang.). peteraerts.com. [dostęp 2009-08-30].
  3. FIGHT24.PL - Polski serwis informacyjny MMA i K-1 » Blog Archive » K-1 World GP 2009 FINAL – rewanże i rekordy
  4. Monty DiPietro: Aerts Overwhelms Schilt in Seoul (ang.). [dostęp 16 października 2008].
  5. Stuart Tonkin: Titles Defended: Kyotaro & Semmy Victorious (ang.). k-1.co.jp, 3 kwietnia 2010. [dostęp 2010-04-07].
  6. Stuart Tonkin: K-1 WGP 2010: A Monster Crowned (ang.). [dostęp 13 grudnia 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]