Alistair Overeem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kickboxing pictogram.svg Alistair Overeem
Pseudonim Demolition Man, The Reem
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1980
Londyn
Obywatelstwo  Holandia
Wzrost 196 cm
Masa ciała 119 kg
Styl walki boks tajski, submission fighting
Kategoria wagowa K-1 WGP
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 52[1]
Zwycięstwa 37
Przez nokauty 15
Przez poddania 19
Porażki 14

Alistair Cees Overeem (ur. 17 maja 1980 w Londynie) – holenderski kick-boxer i zawodnik MMA. Były mistrz Strikeforce oraz były tymczasowy mistrz DREAM w wadze ciężkiej, a także zwycięzca K-1 World GP 2010.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Hounslow (jedno z londyńskich boroughs) ze związku Jamajczyka i Holenderki. Po rozwodzie rodziców, w wieku 6 lat przeprowadził się wraz z matką na stałe do Holandii. Po kądzieli jest daleko spokrewniony z panującym w Holandii królewskim rodem orańskim[2]. Ma starszego o 4 lata brata Valentijna.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Mieszane sztuki walki[edytuj | edytuj kod]

Profesjonalny debiut w MMA zanotował w 1999 roku na gali It's Showtime w Haarlem. Następnie walczył dla organizacji RINGS i 2H2H.

W 2002 roku zadebiutował na ringu PRIDE FC. Rok później wystartował w turnieju 2003 PRIDE Middleweight Grand Prix. Odpadł w ćwierćfinale znokautowany przez Chucka Liddella. W 2005 roku wziął udział w kolejnej edycji tej imprezy i tym razem, po pokonaniu przez poddanie Vitora Belforta i Ihora Wowczanczyna, doszedł do półfinału. W walce o finał został znokautowany przez późniejszego tryumfatora całego turnieju Maurício Ruę. W 2006 roku walczył w turnieju Pride Openweight Grand Prix. Przegrał w 1/8 z Fabricio Werdumem przez poddanie.

Po rozwiązaniu PRIDE FC (2007) przeszedł do wagi ciężkiej i walczył następnie dla organizacji HERO'S, Strikeforce i DREAM. 16 listopada 2007 roku zdobył wakujący tytuł mistrza Strikeforce w wadze ciężkiej, pokonując przez poddanie Paula Buentello. W sierpniu 2009 roku Overeem miał bronić pas w walce przeciwko Werdumowi, ale do pojedynku nie doszło z powodu kontuzji ręki Holendra[3]. W końcu po raz perwszy bronił tytułu 15 maja 2010 roku przeciwko Brettowi Rogersowi. Pokonał go przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie na skutek ciosów pięściami w parterze[4].

31 grudnia 2010 roku, podczas gali Dynamite!! 2010 znokautował w 19 sekund Amerykanina Todda Duffee w walce o tymczasowe mistrzostwo DREAM w wadze ciężkiej[5].

W 2011 roku wystartował w 8-osobowym turnieju Strikeforce, skupiającym najlepszych zawodników tej organizacji w wadze ciężkiej. 18 czerwca w walce ćwierćfinałowej pokonał przez decyzję Fabricio Werduma. W półfinale miał się zmierzyć z innym Brazylijczykiem, Antônio Silvą. Odmówił jednak walki z nim w wyznaczonym przez telewizję Showtime wrześniowym terminie, powołując się na kontuzję. W rezultacie został usunięty z turnieju, a pod koniec lipca Strikeforce rozwiązała z nim kontrakt[6].

Na początku września porozumiał się i związał z UFC, największą organizacją MMA na świecie. 30 grudnia 2011 roku, w debiucie podczas gali UFC 141, pokonał przez TKO w pierwszej rundzie Brocka Lesnara, zapewniając sobie pozycję pretendenta do mistrzostwa UFC w wadze ciężkiej[7]. Miał zmierzyć się o nie 26 maja 2012 roku z Juniorem dos Santosem, jednak miesiąc wcześniej został wycofany z tej walki z powodu pozytywnego wyniku testu antydopingowego (przekroczony ponad dwukrotnie dopuszczalny poziom testosteronu)[8].

K-1[edytuj | edytuj kod]

W K-1 zadebiutował w 2001 roku w przegranej walce z Errolem Parisem podczas GP Holandii. W 2004 roku w Tokio został znokautowany w pokazowym pojedynku przez Glaube Feitosę. Do K-1 powrócił po długiej przerwie w 2008 roku. Podczas sylwestrowej gali Dynamite!! 2008 zmierzył się z byłym mistrzem K-1 w wadze ciężkiej i finalistą K-1 World GP 2008 Badrem Hari. Overeem stał się sprawcą sensacji, nokautując faworyzowanego Marokańczyka już w pierwszej rundzie walki[9].

W marcu 2009 roku walczył w Jokohamie z mistrzem K-1 Remym Bonjaskym. Przegrał przez decyzję po wyrównanym starciu. Występy te sprawiły, że otrzymał w drodze głosowania internetowego fanów dziką kartę, upoważniającą do udziału w walce eliminacyjnej podczas Final 16 w Seulu. Pokonał tam niespodziewanie Petera Aertsa, zapewniając sobie prawo walki o mistrzostwo K-1 WGP w turnieju finałowym w Jokohamie. W pierwszej walce tego turnieju znokautował kopnięciem kolanem mistrza świata kyokushin Ewertona Teixeirę, w półfinale uległ jednak przez nokaut (reguła 2 nokdaunów) Hariemu.

W październiku 2010 roku podczas Final 16 znokautował w pierwszej rundzie Australijczyka Bena Edwardsa, po raz drugi z rzędu awansując do Finału K-1 WGP[10]. Został on rozegrany 11 grudnia 2010 roku w Tokio. Overeem zdobył tytuł mistrza K-1 WGP, pokonując trzech rywali z rzędu: Tyrone'a Sponga przez decyzję oraz Gokhana Saki i Petera Aertsa przez nokaut[11].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Mieszane sztuki walki:

  • 2010−2011: tymczasowy mistrz DREAM w wadze ciężkiej
  • 2007−2011: mistrz Strikeforce w wadze ciężkiej
  • 2005: PRIDE 2005 Grand Prix wagi średniej - półfinalista turnieju
  • 2004: 2H2H - mistrz w wadze półciężkiej
  • 2002: 2H2H Turniej wagi półciężkiej - 1. miejsce

Kick-boxing:

Grappling:

  • 2005: ADCC European Trials - 1. miejsce w kat. -98,9 kg

Przypisy

  1. bilans walk w cyklu K-1 WGP; stan na 13.12.2010
  2. Leon Horne: Alistair Overeem's Royal Blood, the Heavyweight Champion Eats Like a King (ang.). bleacherreport.com, 7 kwietnia 2011. [dostęp 2012-02-07].
  3. Re-injured Hand Forces Alistair Overeem Out of Scheduled Title Defense Against Fabricio Werdum on Aug. 15 (ang.). sherdog.com, 21 lipca 2009. [dostęp 2009-08-12].
  4. Overeem Blasts Through Rogers, Calls Out Fedor (ang.). sherdog.com, 15 maja 2010. [dostęp 2010-05-16].
  5. Stuart Tonkin: DYNAMITE!! A Carnival of Carnage (ang.). www.k-1.co.jp, 31 grudnia 2010. [dostęp 2011-01-01].
  6. Alistair Overeem zwolniony ze Strikeforce. mmarocks.pl, 30 lipca 2011. [dostęp 2011-07-30].
  7. UFC 141: Lesnar vs Overeem – wyniki i relacja. mmarocks.pl, 30 grudnia 2011.
  8. Jacoby Harms: Frank Mir will replace Alistair Overeem in title-fight against Junior dos Santos (ang.). fiveouncesofpain.com, 21 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-23].
  9. Monty Di Pietro: MMA Rules at DYNAMITE!! 2008 (ang.). k-1.co.jp. [dostęp 2009-08-12].
  10. Stuart Tonkin: F16 - A Changing of the Guard (ang.). [dostęp 2 października 2010].
  11. Stuart Tonkin: K-1 WGP 2010: A Monster Crowned (ang.). [dostęp 13 grudnia 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]