Peter Charanis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Peter Charanis (ur. 1908 na Lemnos zm. 23 marca 1985) - grecki i amerykański historyk, bizantynolog.

Urodził się na Lemnos, w 1920 wyemigrował wraz z bratem do USA, gdzie zamieszkał w New Jersey. Studia uwieńczone doktoratem w University of Wisconsin–Madison pod kierunkiem Aleksandra Wasiljewa. Naukę uzupełniał w Brukseli pod kierunkiem Henry'ego Grégoire'a (1936-1938). Tam poznał swoją przyszłą żonę Madeleine Schiltz i nawiązął przyjaźnie z Nicholasem Adontzem i Paul Wittekiem. Okres ten zaowocował zainteresowaniem się Ormianami i ich rolą w Bizancjum. Przez jakiś czas wykładał na Uniwersytecie Arystotelesa w Salonikach. Po powrocie do USA (1938) wykładał do 1963 na Rutgers Faculty.

Stał się jednym z głównych organizatorów studiów bizantynistycznych w USA. Jego kurs stał się jednym z najpopularniejszych na Rutgers[potrzebne źródło]. W 1976 przeszedł na emeryturę.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • An important short chronicle of the fourteenth century, "Byzantion" 13(1938).
  • Byzantium, the West and the origin of the First Crusade, "Byzantion" 19 1949).
  • On the Social Structure and Economic Organization of the Byzantine Empire in the Thirteenth Century and Later, "Byzantinoslavica" 12 (1951).
  • Ethnic Changes in the Byzantine Empire in the Seventh Century, "Dumbarton Oaks Papers" 13(1959).
  • The Armenians in the Byzantine Empire, "Byzantinoslavica" 22 (1961).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. E. Laiou, Peter Charanis, 1908-1985, "Dumbarton Oaks Papers" 39(1985), s.XIII-XV.