Pochrzyn skrzydlaty
| Pochrzyn skrzydlaty | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | pochrzynowce |
| Rodzina | pochrzynowate |
| Rodzaj | pochrzyn |
| Gatunek | pochrzyn skrzydlaty |
| Nazwa systematyczna | |
| Dioscorea alata L. Sp. pl. 2:1033. 1753 |
|
| Synonimy | |
|
Dioscorea rubella Roxb.[2] |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Pochrzyn skrzydlaty, pochrzyn skrzydlasty, jams skrzydlaty (ta nazwa jest nieprawidłowa), ignam skrzydlaty, (Dioscorea alata L.) – gatunek rośliny należący do rodziny pochrzynowatych (Dioscoreaceae)[3]. Prawdopodobnie pochodzi z rejonu Himalajów[3]. Aklimatyzował się i rośnie dziko w tropikalnych rejonach Afryki, Australii, w Ameryce Północnej i Południowej[2].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Wysokość pnącza dochodzi do 25-30 m.
- Kwiaty
- Roślina dwupienna, kwiaty drobne z okwiatem złożonym z dwóch szeregów (po 3 w każdym) listków okwiatu[3].
- Owoce
- Trójgraniasta, trójkomorowa torebka. Owoce zawierają biały miąższ, smakiem przypominającym ziemniak.
- Bulwa
- Barwy białej, czerwonej lub brązowej (w zależności od odmiany) o ciężarze dochodzącym do 18 kg i walcowatym kształcie[3]. Jedna roślina może wytworzyć do 3 bulw[4].
Zastosowanie [edytuj]
Bulwy zawierają dużo skrobii i są jadalne, ale gorzkie. Gorycz tę łatwo jednak usuwa się przez płukanie[3]. Z bulw sporządza się m.in. mąkę. Roślina do uprawy wymaga dość żyznej gleby. Uprawiana jest pospolicie w Indiach, Polinezji, na Antylach, w tropikalnej Afryce oraz w Gujanie[3]. Bulwy bardzo dobrze przechowują się[4].
Znaczenie w hinduizmie [edytuj]
Pochrzyn w języku tamilskim na nazwę identyczną z imieniem żony boga Murugana , której to żony jest świętą rośliną[5].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-08].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-26].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
- ↑ 4,0 4,1 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
- ↑ Słownik mitologii hinduskiej. Andrzej Ługowski (red.nauk.). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1994, seria: Świat Orientu. ISBN 83-86483-20-2.
