Pochwiak wielkopochwowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pochwiak wielkopochwowy
Pochwiak wielkopochwowy: zdjęcie
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina łuskowcowate
Rodzaj pochwiak
Gatunek pochwiak wielkopochwowy
Nazwa systematyczna
Volvariella volvacea (Bull.) Singer
Lilloa 22: 401 (1951)

Pochwiak wielkopochwowy, pochwiak pochwiasty (Volvariella volvacea (Bull.) Singer) – gatunek grzybów z rodziny łuskowcowatych (Pluteaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Alina Skirgiełło w 1999 wprowadziła nazwę pochwiak pochwiasty, Władysław Wojewoda jednak uznał ja za nieodpowiednią, gdyż wszystkie pochwiaki mają pochwę i w swoim zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów Polski w 2003 podał nazwę pochwiak wielkopochwowy[2]. Synonimów łacińskich jest 20. Niektóre z nich[3]:

  • Agaricus volvaceus Bull. 1786
  • Agaricus volvaceus var. volvaceus Bull. 1786
  • Amanita virgata Pers. 1797
  • Vaginata virgata (Pers.) Gray 1821
  • Volvaria volvacea (Bull.) P. Kumm. 1871
  • Volvariopsis volvacea (Bull.) Murrill 1917

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Saprotrof, Grzyb jadalny. Jest uprawiany w Azji południowo-wschodniej i na Dalekim Wschodzie. Pochwiaki wielkopochwowe są bardzo popularne w kuchni tajskiej, kupowane są w krajach azjatyckich świeże, w Europie spotyka się jedynie suszone lub w puszkach[4].

Pochwiaki często uprawiane są na matach ze słomy ryżowej i zbierane niedojrzałe, przed pęknięciem osłony[5]. Łatwo się przystosowują i dojrzewanie zajmuje im od czterech do pięciu dni. Najlepiej rosną w klimatach subtropikalnych o dużych rocznych opadach. Nie są znane żadne źródła mówiące o ich hodowli przed XIX wiekiem[6]. Przypominają trującego muchomora zielonego, ale odróżniają je od niego różowe zarodniki, białe w przypadku muchomora. Mimo tego, wiele osób, w szczególności imigrantów z południowo-wschodniej Azji, gdzie pochwiak wielkopochowy jest powszechny, zatruło się na skutek tej pomyłki[7].

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-09-15].
  2. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-04-15].
  4. Morris, Sallie: Kuchnia tajska – to proste!, Warszawa 2007, ISBN 978-83-61171-28-7
  5. Tropical Mushrooms: Biological Nature and Cultivation Methods By Shu-ting Chang, T. H. Quimio at 120
  6. Hsiung, Deh-Ta (2006). The Chinese Kitchen. London: Kyle Cathie Ltd. pp. 186–87. ISBN 1-85626-702-4
  7. Money NP. (2004). Mr. Bloomfield's Orchard: The Mysterious World of Mushrooms, Molds, and Mycologists. Oxford University Press. p. 153. ISBN 978-0-19-517158-7