Podatność magnetyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Podatność magnetyczna – współczynnik proporcjonalności w równaniu określającym wielkość namagnesowania jako funkcję natężenia pola magnetycznego:

M = \chi H \,

gdzie:

M – namagnesowanie (moment magnetyczny jednostki objętości substancji),
χobjętościowa podatność magnetyczna,
H – natężenie pola magnetycznego.

Podatność magnetyczna jest w systemie SI wielkością bezwymiarową.

W zależności od właściwości substancji jej podatność magnetyczna zmienia się dość zasadniczo. Gdy:

  • χ < 0 – substancja jest diamagnetykiem, co oznacza że pole magnetyczne jest "wypychane" z takiego ciała (maleje gęstość strumienia pola magnetycznego w porównaniu z próżnią),
  • χ = 0 – brak podatności, np. dla próżni,
  • χ > 0 – substancja jest paramagnetykiem, co oznacza że pole magnetyczne jest "wciągane" do takiego ciała (rośnie gęstość strumienia pola magnetycznego w porównaniu z próżnią),
  • χ >> 0 – substancja jest ferromagnetykiem.

Pomimo obowiązującego układu jednostek SI, w literaturze przy zagadnieniach zajmujących się podatnością magnetyczną, nadal często stosuje się stary układ CGS. W rozpatrywanych zagadnieniach wygodne jest stosowanie pojęć podatności określonej ilości materii. Może to być:

  • objętościowa podatność magnetyczna (\chi_V) – podatność przypadająca na jednostkową objętość materii; w układzie CGS jest wielkością bezwymiarową;
  • molowa podatność magnetyczna, (\chi_m):
\chi_{m} = V_{m} \chi \,

gdzie:

Vm – objętość molowa.
  • podatność magnetyczna molowa pierwiastka, która jest jednym z częściej spotykanych; jest to podatność magnetyczną materiału, w przeliczeniu na ilość moli wybranego pierwiastka w jednym molu substancji. Zwykle przeliczenie jest na atomy pierwiastków od których pochodzi magnetyzm. Jednostką podatności w układzie CGS wówczas będzie:
\left[\chi_M\right] = \frac{\mathrm{cm}^3}{\mathrm{molX}},
gdzie molX będzie oznaczało mol atomów pierwiastka X.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Tadeusz Magiera: Wykorzystanie magnetometrii do oceny zanieczyszczenia gleb i osadów jeziornych, Instytut Podstaw Inżynierii Środowiska PAN, Zabrze 2004 (ISBN 83-913824-8-6; PL ISSN 0208-4112)