Pogranicze (obszar)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pogranicze − obszar położony blisko granicy oddzielającej terytoria różniące się pod pewnym cechami. Najczęściej chodzi tu o granice państwowe. Na obszarach pogranicza obserwuje się przemieszanie pewnych cech z obu sąsiadujących ze sobą obszarów.
W I Rzeczypospolitej dla określenia wschodniego pogranicza używano terminu "Kresy", a w II Rzeczypospolitej Kresy Wschodnie, czyli województwa położone na wschód od linii Curzona. W Czechach dla określenia części czeskiego pogranicza (tzw. Kraj Sudetów, niem. Sudetenland, cz. Sudety) zamieszkanego do 1945 r. przez Niemców sudeckich. W Stanach Zjednoczonych w XVIII i XIX wieku mianem pogranicza (ang. Frontier) nazywano obszary jeszcze nie skolonizowane, bądź znajdujące się w trakcie kolonizacji.
