Politerapia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Politerapia – terapia wielolekowa, kiedy pacjent przyjmuje dwa lub więcej środków farmakologicznych jednocześnie, najczęściej według zaleceń lekarza. Leczenie może dotyczyć jednej lub kilku chorób jednocześnie. Może to być kilka leków o różnym działaniu lub jeden lek (np. w tabletce lub syropie), który zawiera w sobie kilka różnych, ale dobranych właściwie do leczonej choroby substancji czynnych. Skład substancji tworzących np. tabletkę złożoną jest tak dobrany, aby ich efekt leczniczy uzupełniał się, a jednocześnie aby nie wchodziły one ze sobą w istotne interakcje lub działania przeciwstawne.

Politerapia (nazywana również terapią skojarzoną) wymaga znajomości mechanizmów działania leków, ich farmakokinetyki, objawów niepożądanych i interakcji między nimi. Wybór leków do terapii wielolekowej jest determinowany przez stan zdrowia pacjenta i choroby współistniejące.

Przykłady popularnych połączeń lekowych (preparatów złożonych):

  • paracetamol, pseudoefedryna i dekstrometorfan (np. Gripex)
  • paracetamol, fenylefryna, witamina C (np. Gripex HotActiv, Coldrex, Febrisan)
  • paracetamol, witamina C, feniramina (np. Fervex)
  • aspiryna, witamina C (np. Aspiryn-C, Upsarin C)
  • ibuprofen + pseudoefedryna (np. Ibuprom zatoki, Modafen, Nurofen Antigrip)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Radosław Ekiert. Zioła i ziółka. „Wiedza i Życie”, 03.2010. ISSN 0137-8929. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.