Porybliny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Porybliny
Illustration Isoetes lacustris0.jpg
Poryblin jeziorny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Gromada widłaki
Klasa widłaki różnozarodnikowe
Rząd porybliny
Rodzina poryblinowate
Nazwa systematyczna
Isoetales

Porybliny, poryblinowce (Isoetales Prantl, 1874) - monotypowy rząd roślin z klasy widłaków różnozarodnikowych, zawierający jedną rodzinę poryblinowatych (Isoetaceae Rchb., 1828). Żyją w wodzie. Występuje około 140 gatunków. Są to rośliny dwupienne.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w systemie Reveala 

Królestwo rośliny, gromada widłaki, podgromada Lycopodiophytina, klasa widłaki różnozarodnikowe, podklasa Isoetidae, rząd poryblinowce, podrząd: Isoetineae.[1]

Filogeneza[edytuj | edytuj kod]

Już pod koniec dewonu pojawiła się grupa widłaków różnozarodnikowych (o zarodnikach zróżnicowanych na mikrospory i makrospory) Rośliny te były szczytowym osiągnięciem tej linii rozwojowej. W następnej epoce geologicznej, karbonie, wykształciły się formy drzewiaste, takie jak dochodzące do 30-40 metrów wysokości lepidodendrony i sygilarie, które zdominowały zbiorowiska roślinne. Stały się one głównym składnikiem karbońskich lasów, a z nich powstały najbogatsze złoża węgla kamiennego. Większość z tych ogromnych widłaków wymarła pod koniec ery paleozoicznej, a do dziś przetrwały spośród tej grupy jedynie wodne porybliny.

Cykl rozwojowy[edytuj | edytuj kod]

Porybliny produkują dwa rodzaje zarodników. Starsze, zewnętrzne liście mają u nasady zarodnie zwane makrosporangiami wytwarzające duże zarodniki - makrospory. U nasady wewnętrznych młodszych liści znajdują się mikrosporangia - zarodnie produkujące małe zarodniki, czyli mikrospory. Po rozpadzie zarodni małe zarodniki wytwarzają przedrośla męskie. Z makrospory wyrasta przedrośle żeńskie, tworzące kilka rodni z pojedynczymi komórkami jajowymi, z mikrospory zaś niewielki kilku komórkowe przedrośle męskie, tworzące jedną plemnie a w niej plemniki - gametofit jest więc tu dwupienny. Przedrośla poryblinów są tak małe, że właściwie nie opuszczają osłonek zarodnika. Plemniki przepływają do rodni( mają ułatwione zadanie, jako że porybliny żyją w wodzie). Po zapłodnieniu komórki jajowej rozwijająca się zygota tworzy zarodek, który następnie wyrasta w nowy sporofit.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Operon Biologia część 1 wydanie 2004