Powrót syna marnotrawnego (obraz Murilla)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Powrót syna marnotrawnego
Powrót syna marnotrawnego
Autor Bartolomé Esteban Murillo
Rok wykonania ok. 1667-1670
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 236 × 262 cm
Muzeum National Gallery of Art

Powrót syna marnotrawnego (hiszp. El retorno del hijo pródigo) – powstały w 2. poł. XVII w. obraz autorstwa hiszpańskiego barokowego malarza Bartolomé Estebana Murilla.

Od 1948 znajduje się w zbiorach Narodowej Galerii Sztuki w Waszyngtonie (ang. National Gallery of Art), dar The Avalon Foundation[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dzieło jest jednym z ośmiu obrazów, które Murillo namalował na zamówienie zajmującego się dobroczynnością Bractwa Miłosierdzia z Sewilli (hiszp. La Hermandad de la Caridad de Sevilla). Historycy sztuki uważają je za najlepsze dzieła mistrza, w których najlepiej ujawnił się kunszt jego pędzla. Z całej serii tylko cztery zachowały się w Hiszpanii: Cud chlebów i ryb, Mojżesz na skale Horebu, Święta Elżbieta Węgierska oraz Święty Jan Boży. Pozostałe, wywiezione przez wojska napoleońskie w 1810, ostatecznie trafiły do kilku dużych muzeów na świecie: Londynu (Uzdrowienie paralityka, National Gallery), Ottawy (Abraham przyjmuje trzech aniołów, National Gallery) i Petersburga (Uwolnienie św. Piotra Apostoła, Ermitaż)[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Artysta przedstawił znaną z Nowego Testamentu przypowieść o synu marnotrawnym[3]. Po temat ten sięgali przed nim m.in.: Rubens, Van Rijn czy Bosch. Centralne postacie przedstawione na obrazie to syn i jego ojciec. Przykuwa uwagę nowy strój i pierścień niesione przez służbę. Jednym z przykazań wspólnoty "De la Caridad de Sevilla", do której należał sam Murillo, było odziewanie nagich[4].

Przypisy

  1. The Return of the Prodigal Son (ang.). www.nga.gov. [dostęp 2010-02-20].
  2. El Prado restaura 'San Juan de Dios', una de las ocho obras de Murillo para la Hermandad de la Santa Caridad sevillana (hiszp.). www.terra.es. [dostęp 2012-06-28].
  3. Por. Ewangelia Łukasza 15,11-32.
  4. Jeden z uczynków miłosierdzia w teologii Kościoła katolickiego. Jest nawiązaniem do słów zaczerpniętych z Księgi Izajasza 58,7.