Przypowieść o synu marnotrawnym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gerard van Honthorst, Syn marnotrawny (1623)
Guercino, Powrót syna marnotrawnego(1654-55)
Rembrandt, Powrót syna marnotrawnego (1668)
Pompeo Batoni, Powrot syna marnotrawnego (1773)

Przypowieść o synu marnotrawnym (lub Przypowieść o miłosiernym ojcu) – przypowieść nowotestamentowa, przedstawiona w Ewangelii według św. Łukasza (15,11-32).

Przypowieść ta, opowiedziana przez Chrystusa, pokazuje, czym jest miłosierdzie. Młodszy syn utracił łaskę, złamał przymierze miłości, utracił godność, a jednak doznał od ojca aktu miłosierdzia, ponieważ uznał swoją grzeszność i przyznał się do popełnionego błędu.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Ojciec miał dwóch synów. Młodszy poprosił ojca o przynależną mu część majątku i opuścił dom. Wszystko jednak roztrwonił, żyjąc rozrzutnie i zaczął cierpieć na niedostatek. W krainie, w której przebywał, nastał głód. Zapragnął wówczas pożywić się czymkolwiek, choćby tym, czym żywiły się świnie, które podjął się pasać (a dla Żydów było to najbardziej hańbiące zajęcie, gdyż świnie uważali za nieczyste). Ale nawet tego nikt mu nie chciał dać. Wtedy pomyślał sobie: Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę!. Postanowił wówczas wrócić do ojca, przyznać, że zgrzeszył przeciw niemu i Bogu i prosić, żeby uczynił go choćby jednym z najemników. Kiedy tylko ojciec ujrzał wracającego do domu syna, wzruszył się, rzucił mu się na szyję i ucałował. Syn przyznał się do winy, a ojciec kazał go przystroić i wyprawić ucztę, by wszyscy mogli radować się z powodu jego powrotu. Szczodrość ojca oburzyła starszego brata, który przez cały czas trwał przy ojcu. Ojciec pouczył starszego syna, by cieszył się z powrotu brata, który był umarły, a znów ożył, zaginął, a odnalazł się.

Przypowieść o synu marnotrawnym w malarstwie[edytuj | edytuj kod]

  • Hieronim BoschSyn marnotrawny, ok. 1510, Museum Boymans-van Beuningen – Rotterdam
  • Jan Sanders van HemessenSyn marnotrawny, 1536, Musées Royaux des Beaux-Arts – Bruksela
  • Jan Sanders van HemessenSyn marnotrawny, ok. 1540, Gemaeldegalerie – Berlin
  • Peter Paul RubensPowrót syna marnotrawnego, 1618, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten – Antwerpia
  • GuercinoPowrót syna marnotrawnego, 1619, Kunsthistirisches Museum – Wiedeń
  • GuercinoPowrót syna marnotrawnego, 1654-55, Timker Museum of Art – San Diego
  • Gerrit van HonthorstSyn marnotrawny, 1623, Alte Pinakothek – Monachium
  • Gerrit van HonthorstSyn marnotrawny, 1623, Staatsgalerie – Schleissheim
  • Rembrandt van RijnAutoportret z Saskią w scenie z synem marnotrawnym w tawernie, ok. 1635, Gemaeldegalerie – Drezno
  • Rembrandt van RijnPowrót syna marnotrawnego, 1668, Ermitaż – St. Petersburg
  • Govert FlinckPowrót syna marnotrawnego, ok. 1640, North Carolina Museum of Art. – Raleigh
  • Salvator RosaSyn marnotrawny, 1640, Ermitaż – St. Petersburg
  • Gabriel MetsuSyn marnotrawny, 1640, Ermitaż – St. Petersburg
  • David Teniers IISyn marnotrawny, ok. 1640, Institute of Art – Minneapolis
  • Bartolomé Esteban MurilloPrzypowieść o synu marnotrawnym, ok. 1660,

(6 obrazów), Narodowa Galeria Irlandii – Dublin

Przypowieść o synu marnotrawnym w muzyce[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons