Sewilla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sewilla
Herb Flaga
Herb Sewilli Flaga Sewilli
Państwo  Hiszpania
Wspólnota autonomiczna Bandera de Andalucia.svg Andaluzja
Burmistrz Alfredo Sánchez Monteseirín
Powierzchnia 141,31 km²
Wysokość 7 m n.p.m.
Populacja (2006)
• liczba ludności
• gęstość

704 414
4984,88 os./km²
Kod pocztowy 41001-41080
Położenie na mapie Andaluzji
Mapa lokalizacyjna Andaluzji
Sewilla
Sewilla
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa lokalizacyjna Hiszpanii
Sewilla
Sewilla
Ziemia 37°22′38″N 5°59′13″W/37,377222 -5,986944Na mapach: 37°22′38″N 5°59′13″W/37,377222 -5,986944
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa
Portal Portal Hiszpania

Sewilla (hiszp. Sevilla) – stolica i główne miasto Andaluzji, ośrodek adm. prowincji Sevilla, 704 tys. mieszk. Czwarte pod względem wielkości miasto Hiszpanii, nad Gwadalkiwirem, połączone żeglownymi kanałami z Atlantykiem. Uchodzi za stolicę andaluzyjskiego folkloru „flamenco”.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój Populacji Sewilli (1842-2010)


Historia[edytuj | edytuj kod]

  • Założona przez Iberów prawdopodobnie w II w. p.n.e. osada Hispalis, następnie zajęta przez Fenicję i Kartaginę.
  • W 206 p.n.e. Scypion Afrykański Starszy założył osadę dla weteranów wojennych Italica.
  • W 45 p.n.e. zdobyta przez Cezara, na którego polecenie wzniesiono mury obronne i przemianowano na Colonia Julia Romana[1].
  • Od 461 we władaniu Wizygotów, po Wandalach i Swebach.
  • Od V w. była tu stolica archidiecezji.
  • W 712 opanowana przez Maurów, pozostawała w cieniu Kordoby.
  • Od 1023 stała się stolicą i rezydencją Abbadydów, w 1091 Almorawidów, a w 1145 Almohadów; w tym okresie nastąpił rozkwit miasta.
  • W 1248 zajęta przez Ferdynanda III Kastylijskiego.
  • W 1480 rozpoczął działalność pierwszy Trybunał Inkwizycji.
  • W 1493/1494 po odkryciu Nowego Świata stała się punktem przeładunkowym w handlu z zamorskimi koloniami. W ówczesnym czasie była trzecim pod względem wielkości miastem zachodniego świata, ok. 150 000 mieszkańców.
  • Po epidemii dżumy w 1649 nastąpiło powolne osłabianie potęgi gospodarczej.
  • W 1717 ze względu na zamulenie koryta Gwadalkiwiru musiała odstąpić Kadyksowi monopol w handlu z Ameryką.
  • W XX w. ponowny rozwój miasta, w 1992 Wystawa Światowa w 500. rocznicę wyruszenia Kolumba w podróż w poszukiwaniu morskiej drogi do Indii.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Arena walk byków w Sewilli
Giralda – aktualnie wieża katedry
Złota Wieża
Główne patio w Domu Piłata
Fragment pałacu na Placu Hiszpańskim
  • Alkazar – dawny pałac królewski, którego początki sięgają XI w., kiedy rezydowali tutaj przedstawiciele kalifatu kordobańskiego, rozbudowany w latach 1350-1369 przez Piotra I Okrutnego w stylu mudejar. Późniejsi królowie kontynuowali rozbudowę, przystosowując rezydencję do własnych potrzeb. Tutaj podejmowano decyzje o wysłaniu ekspedycji, m.in. Ferdynanda Magellana, a Krzysztof Kolumb został przyjęty przez Izabelę Kastylijską i Ferdynanda Aragońskiego po podróży do Ameryki. Budowla zawiera wiele sal, patios i ogrodów. Bogactwo ornamentyki, dekoracji ceramicznych i komnat sprawia, że sewilski alkazar zalicza się do najwspanialszych kompleksów pałacowych w Hiszpanii.
  • Katedra Najświętszej Marii Panny w Sewilli – jest największym[2] i jednym z najwspanialszych gotyckich kościołów na świecie. Powstała w latach 1402-1506 na miejscu meczetu z lat 1184-1196. Pozostawiony minaret, Giralda, o wys. 97 m wkomponowano w bryłę kościoła, uzupełniając o dzwonnicę. We wnętrzu zwracają uwagę kaplice – Capilla Mayor i Capilla Real, chór i grobowiec Kolumba.
  • Ratusz – wspaniała renesansowa budowla zbudowana w latach 1527-1564 na dawnym placu turniejowym.
  • Giełda – renesansowy budynek giełdy handlowej, z lat 1583-1598. W XVIII wieku Karol III umieścił tutaj Główne Archiwum Indii, gromadzące dokumenty związane z dziejami odkrywania i podboju Nowego Świata.
  • Torre del Oro (Złota Wieża) z XIII wieku jedna ze 166 w systemie obronnym Maurów, potem przebudowana. Nazwę zawdzięcza nie tylko ówczesnej okładzinie złocistymi płytkami azulejos, ale i temu, że przechowywano w niej złoto złupione w koloniach. Była również istotna z punktu widzenia obronnego, ponieważ pomiędzy nią a bliźniaczą, już nie istniejącą, wieżą po drugiej stronie Gwadalkiwiru, można było rozpiąć łańcuch blokujący wejście do portu[3]. Obecnie mieści Museo Maritimo[4] poświęcone zabytkom i mapom morskim.
  • Arena walk byków (hiszp. La Plaza de Toros de la Real Maestranza de Caballería de Sevilla), amfiteatr zbudowany w latach 1749-1881, mieszczący 12 500 widzów. Wewnątrz znajduje się muzeum corridy, eksponujące kolekcję kostiumów (w tym pomalowana przez Picassa purpurowa kapa torreadora), portrety i afisze.
  • Główne Archiwum Indii – wpisane na listę UNESCO archiwum zawierające dokumentację posiadłości zamorskich Hiszpanii.
  • Szpital Miłosierdzia (hiszp. Hospital de la Caridad), szpital ufundowany w XVII wieku przez Miguela de Maňara. Szpital powstał na terenie Stoczni Królewskiej. Przy szpitalu zbudowany został również barokowy kościół, w którym znajduje się bogata kolekcja malarstwa hiszpańskiego.
  • Dom Piłata (hiszp. Casa de Pilatos), XV-wieczny pałac zbudowany na wzór domu Piłata. Jego budową rozpoczął w 1492 roku Pedro Enriquez, królewski namiestnik którego żoną była Catalina de Ribera. Budowę zakończył jego syn Fadrique, pierwszy markiz de Tarifa. On to po pielgrzymce do Jerozolimy w latach 1512-1519 stwierdził, że odległość z pałacu do kościoła Cruz del Campo jest taka sama jak z domu Piłata do Golgoty. Rozkazał więc umieścić stacje drogi krzyżowej między pałacem (pierwsza stacja) a kościołem (ostatnia stacja).
  • Plac Hiszpański (hiszp. Plaza de España), zbudowany w latach 20. XX wieku na podstawie projektu sewillskiego architekta Aníbala Gonzálesa półkolisty plac z jednej strony zamknięty pałacem, którego środkowa fasada zbudowana została w stylu barokowym, pozostała zaś część budynku w stylu renesansowym. Dodatkowo zbudowano dwie wieże narożne wzorowane na Giraldzie.

Muzea[edytuj | edytuj kod]

  • Muzeum Sztuk Pięknych (Museo de Bellas Artes) – muzeum sztuk pięknych zawierające zbiory od średniowiecza do XX wieku.
  • Museum Archeologiczne – znajduje się w nim wspaniała kolekcja, od sztuki fenickiej począwszy (słynna fenicka statuetka oraz skarb Carambolo), przez sztukę rzymską, na ceramice mudejar skończywszy.

Parki i ogrody[edytuj | edytuj kod]

  • Park Marii Luisy (Parque de María Luisa) – park, zbudowany na Wystawę Światową, która odbyła się właśnie w Sewilli w 1929 roku.
  • Ogrody pałacu Alkazar – ogrody, umiejscowione z tyłu pałacu Alkazar. Były sadzone i projektowanie równolegle pałacu, w taki sposób, aby w każdym ich sektorze dominowały inne style i rośliny.
  • Ogrody Murillo (Jardines de Murillo) – ogrody, ciągnące się wzdłuż murów Alkazaru, niedaleko dzielnicy Santa Cruz. Budowa rozpoczęła się na początku XX wieku.
  • Park rozrywki Isla Mágica na Isla de la Cartuja – park, zbudowany specjalnie z okazji Expo 1992, które odbyło się w Sewilli.

Inne znane parki Sewilli:

  • Parque de los Príncipes
  • Parque del Alamillo
  • Parque Amate
  • Parque Metropolitano de la Cartuja
  • Jardines de las Delicias
  • Jardín Americano
  • Jardín Este
  • Jardines de Cristina
  • Jardines Chapina
  • Jardines de la Buhaira
  • Jardines de San Telmo
  • Jardines del Guadalquivir
  • Jardines del Valle

Opera[edytuj | edytuj kod]

Sewilla bądź jej okolice są miejscem gdzie toczy się akcja kilku oper. Są to Cyrulik sewilski, Wesele Figara, Carmen, Don Giovanni i Fidelio.

Pasos[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Wielki Tydzień w Sewilli.

Sewilla jest znana z barwnych obchodów Wielkiego Tygodnia. W tym okresie przybywają do miasta setki tysięcy pielgrzymów i turystów.

Warunki klimatyczne[edytuj | edytuj kod]

Sewilla ma klimat śródziemnomorski z gorącymi latami, z wpływem klimatu półpustynnego. Średnia roczna temperatura wynosi 18,6 °C i jest jedną z najwyższych średnich temperatur spośród miast Europy.

  • Zimy są łagodne: w styczniu średnia maksymalna temperatura wynosi 15,9 °C, a minimalna wynosi 5,2 °C
  • Lata są upalne: Lipiec jest najcieplejszym miesiącem, ze średnią maksymalną temperaturą 35,3 °C i minimalną 19,4 °C. Każdego roku temperatura przekracza 40 °C wielokrotnie. Ekstremalne temperatury zanotowane przez stację meteorologiczną na Lotnisku Sewilla wynoszą −5,5 °C 12 Lutego 1956, i 47 °C 25 czerwca 2010.
  • Opady wahają się od 600 do 800 mm rocznie. Najintensywniejsze opady są od października do kwietnia. Grudzień jest najwilgotniejszym miesiącem, ze średnimi opadami 95 mm. W Sewilli jest średnio 54 dni deszczowych, 120, 75 dni słonecznych i 4 dni mrozu w ciągu roku.
  • Średnia liczba dni z temperaturą powyżej 32 °C wynosi 88, średnia liczba dni z temperaturą poniżej 0 °C wynosi 6 dni. Średnia wilgotność względna rano wynosi 84%, a wieczorem 46%.
  • 4 sierpnia 1881 roku temperatura osiągnęła 50 °C. Jest to prawdopodobnie najwyższa temperatura w całej historii dla Hiszpanii i Europy.

Sport[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Brigitte Hintzen-Bohlen: Sztuka i Architektura – Andaluzja. Warszawa: Wydawnictwo Philip Wilson, 2008, s. 19. ISBN 978-3-8331-5106-4.
  2. Brigitte Hintzen-Bohlen: Sztuka i Architektura – Andaluzja. Warszawa: Wydawnictwo Philip Wilson, 2008, s. 29. ISBN 978-3-8331-5106-4.
  3. Brigitte Hintzen-Bohlen: Sztuka i Architektura – Andaluzja. Warszawa: Wydawnictwo Philip Wilson, 2008, s. 72. ISBN 978-3-8331-5106-4.
  4. Praca zbiorowa: Przewodniki Wiedzy i Życia – Sewilla i Andaluzja. Wyd. II. Warszawa: Hachette Livre Polska sp. z o.o., 2008, s. 69. ISBN 978-83-7448-633-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

http://www.youtube.com/watch?v=U5pqYJ02Ub8