Powstanie kreteńskie (1866–1869)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Powstanie kreteńskie (1866–1869)
Wojny grecko-tureckie, Powstania na Krecie
Crete - ethnic map, 1861.jpg
Stosunki etniczne na Krecie, 1861

     Turcy

     Grecy

Czas 21 sierpnia 1866 - 1869
Miejsce Kreta
Przyczyna Nieprzestrzeganie przez Turcję praw ludności greckiej
Wynik Wygrana Turków
Strony konfliktu
Arkadi Cretan flag.svg Powstańcy Imperium osmańskie Imperium osmańskie

Powstanie kreteńskie (gr. Κρητική Επανάσταση του 1866) – greckie powstanie skierowane przeciwko Imperium osmańskiemu w latach 18661869.

Kreteńczycy podnieśli bunt przeciw panowaniu osmańskiemu w 1821 roku, gdy na kontynencie wybuchła wojna o niepodległość Grecji, jednak w 1828 roku Grecy na wyspie zostali pobici, a powstanie stłumione. Od tego czasu wyspa stała się częścią Egiptu, rządzonego przez Muhammada Ali, wasala Osmanów. W 1841 roku Kreta powróciła, po nieudanym powstaniu, pod panowanie tureckie. Po kolejnym powstaniu kreteńczycy otrzymali prawa, dotyczące organizacji społecznej, ustroju i prawa.

Kolejne powstanie wybuchło z powodu łamania przez Osmanów nadanych przywilejów, walki wybuchły 21 sierpnia 1866 roku. Dość szybko powstańcy opanowali praktycznie całą wyspę, jedynie miasto Ierápetra pozostało w rękach tureckich.

W listopadzie 1866 roku doszło do wydarzenia, które wstrząsnęło europejską opinią publiczną. Turcy zdobyli po kilkudniowym oblężeniu klasztor Arkadiu, który był siedzibą dowództwa powstania. W monastyrze, oprócz 259 obrońców, znajdowało się także ponad 700 uchodźców. Po wdarciu się Turków do klasztoru jeden z obrońców podpalił magazyn prochu, powodując śmierć wielu napastników, obrońców i cywili.

Z powodu strategicznie ważnego położenia wyspy w październiku 1867 roku zjawił się na niej osmański wielki wezyr, Mehmed Emin Ali Pasza. Ostatecznie Turcy odzyskali panowanie nad wyspą.

Kreta stała się częścią Grecji w 1913 roku, po wojnach bałkańskich.