Prawa kardynalne
|
|
Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji. Do weryfikacji: Materiae status nie były częścią praw kardynalnych, należy stworzyć osobne hasło |
Prawa kardynalne – ustawy przeforsowane w latach 1767–1768 w Warszawie na sejmie, zwanym "Repninowskim". Obejmowały podstawowe zasady ustroju demokracji szlacheckiej, gwarantujące szlachcie: wolną elekcję, utrzymanie liberum veto na sejmach, prawo wypowiadania posłuszeństwa królowi, nietykalność osobistą (neminem captivabimus), przywileje w sprawowaniu rządów oraz posiadania ziemi i władzy nad chłopstwem.
Zostały zagwarantowane przez Katarzynę II. Nawiązywały one duchem do artykułów henrykowskich i również miały charakter ustawy zasadniczej. Prawa te nie miały możliwości się zmienić – miały być stałe. Zapewniały one utrzymanie dawnego porządku rzeczy, na co przystała koalicja magnatów i "zwolenników polityki państw ościennych". Dzięki temu prawa uzyskały w 1768 gwarancję ze strony Rosji, zaś w 1775 wszystkich trzech mocarstw ościennych (Prusy, Austria i Rosja). W wyniku takiego przebiegu sprawy sąsiedzi Polski zdobyli możliwość wywierania wpływu na jej politykę wewnętrzną. Zostały uchylone przez Sejm Czteroletni, a przywrócone w 1793 przez sejm grodzieński.
Mianem "praw kardynalnych" określa się również zbiór podstawowych zasad ustrojowych sformułowanych już w wieku XVII. Ich przestrzeganie gwarantowało utrzymanie słynnej "złotej wolności".
Sejm w 1768 uchwalił następujące prawa kardynalne i sprawy zaliczające się do materiae status, a więc możliwe do uchwalenia bądź zmiany jedynie przy jednogłośnym orzeczeniu sejmu:
Prawa kardynalne (niezmienne)[edytuj]
- Zasada wolnej elekcji
- Zasada Liberum veto
- Zasada Neminem Captivabimus – nietykalności osobistej szlachty
- Prawo do wypowiadania posłuszeństwa królowi (zawiązywania konfederacji i rokoszu)
- Wyłączne prawo dla szlachty do piastowania urzędów i posiadania ziemi
- Niemal nieograniczona władza dziedziców nad chłopami (oprócz możliwości karania śmiercią)
- Unia z Litwą
- Utrzymanie przywilejów Prus Królewskich
- Zasada Równości - Każdy szlachcic posiada równe prawo do dziedzictwa dóbr ziemskich, honorów, godności senatorskich, marszałkowskich i urzędów duchownych, świeckich, przywilejów na Starostwa Grodowe i nie Grodowe. Równości tej nie umniejszają żadne tytuły.
Materiae status[edytuj]
Materiae status - prawa, które można było zmienić jedynie za zgodą wszystkich posłów na sejmie.
- Zmienianie i podnoszenie podatków
- Powiększanie wojska
- Zawieranie przymierzy i umów handlowych
- Wypowiadanie wojny i zawieranie pokoju
- Sprawy monetarne
- Zmiany sposobu sejmowania i sejmikowania
- Zwoływanie pospolitego ruszenia
- Zmiany i tworzenie nowych urzędów
- Nadawanie indygenatu