Ptolemaida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Ptolemaidy w Cyrenajce. Zobacz też: starożytna Ptolemaida w Palestynie (Akko).

Ptolemaida albo Ptolemais, obecnie Tolmeita – starożytne miasto położone w Cyrenajce, w północno-wschodniej części Libii.

Prawdopodobnie na przełomie VII i VI wieku p.n.e. w rejonie Ptolemaidy zaczęli się osiedlać mieszkańcy z założonej wcześniej Barki. W roku 331 p.n.e. miasta pentapolis dobrowolnie poddały się Aleksandrowi Wielkiemu, a po jego śmierci przeszły w ręce dynastii Ptolemeuszy. Na początku I wieku p.n.e. Ptolemaida dostała się pod panowanie Rzymu.

Ptolemais ucierpiało stosunkowo najmniej podczas trzęsień ziemi, które w roku 262 oraz 365 zniszczyły Cyrenajkę i w związku z tym tu właśnie przeniesiono większość urzędów i instytucji z Cyreny i innych miast pentapolis.

Prawdopodobnie w roku 428 miasto zniszczyli Wandalowie, co pociągnęło za sobą wyludnienie miasta. Pewne ożywienie nastąpiło sto lat później za panowania Justyniana Wielkiego, lecz po najazdach Arabów w połowie VII wieku miasto znów popadło w ruinę.

Obecnie na terenie Ptoloemaidy znajdują się stanowiska archeologiczne. Wiadomo, że w czasach świetności miasto zajmowało obszar ponad 250 hektarów i otoczone było murami, a poza ich obrębem znajdowały się nekropolie.

Jeszcze przed I wojną światową w Ptolemais Włosi i Brytyjczycy prowadzili wykopaliska archeologiczne, obecnie jest to miejsce odkryć archeologicznych dokonywanych przez Polaków.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons