Raphaelle Peale

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Raphaelle Peale
Imiona i nazwisko Raphaelle Peale
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1774
Annapolis, Maryland, Stany Zjednoczone
Data i miejsce śmierci 4 marca 1825
Filadelfia, Stany Zjednoczone
Narodowość amerykańska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl klasycyzm
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Martwa natura z ciastkiem, ok. 1822, Brooklyn Museum w Nowym Jorku
Martwa natura z brzoskwiniami, ok. 1821, Brooklyn Museum w Nowym Jorku

Raphaelle Peale (ur. 17 lutego 1774, zm. 4 marca 1825) – amerykański malarz, uważany za pierwszego profesjonalnego twórcę martwych natur w Ameryce[1].

Urodził się w Annapolis w rodzinie malarza i wynalazcy Charlesa Willsona Peale. Jego nauczycielem był ojciec, który skłonił go malowania miniaturowych portretów. W 1793 Raphaelle wyjechał do Ameryki Południowej i Meksyku w poszukiwaniu osobliwości przyrodniczych dla muzeum założonego przez ojca. Po powrocie pracował w muzeum, gdzie zajmował się m.in. taksydermią. Prawdopodobnie wtedy zatruł się arsenem i rtęcią, które były używane do przygotowania preparatów.

Począwszy od 1809 r. artysta cierpiał na powtarzające się ataki delirium, a od 1813 miał poważne problemy z poruszaniem się i chodził o lasce. Przyczyną jego problemów zdrowotnych było zapewne zatrucie metalami ciężkimi jak i alkoholizm. W tym czasie zaczął z powodzeniem malować martwe natury, które wystawiał m.in. Pennsylvania Academy of the Fine Arts. Obecnie uważany jest za prekursora tego gatunku w Stanach Zjednoczonych. Schorowany artysta zmarł przedwcześnie w 52 roku życia w Filadelfii.

Raphaelle Peale był żonaty z Martą (Patty) McGlathery, z którą miał ośmioro dzieci. Malarstwem zajmowali się także jego bracia, Rembrandt Peale (1778–1860), Rubens Peale (1784–1865) i Titian Ramsay Peale (1799–1885).

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stefano Zuffi: Wielki słownik malarzy.. T. 3. Warszawa: Rzeczpospolita, 2006, s. 91. ISBN 83-60688-15-X.
  • Ian. Chilvers: Oksfordzki leksykon sztuki. Warszawa: Arkady, 2002, s. 501. ISBN 83-213-4157-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]