Redukcja (chemia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Redukcja (inna nazwa elektronacja) – proces, w trakcie którego atom lub ich grupa przechodzi z wyższego na niższy stopień utlenienia.

Każdej redukcji musi towarzyszyć utlenienie. Łącznie takie procesy nazywa się reakcjami redoks.

Redukcja związków metali zawartych w ich rudach jest podstawową przemysłową metodą otrzymywania wielu metali. Redukcji przeprowadza się np. za pomocą węgla (→ wielki piec) lub w procesie aluminotermii. Redukcja zachodzi także na katodzie podczas elektrolizy, co wykorzystywane jest m.in. do otrzymywania reaktywnych metali, takich jak glin (→ proces Halla-Heroulta) lub sód.

Fe2O3 + 3CO → 2Fe + 3CO2
  • Elektrolityczna redukcja kriolitu; reakcja katodowa:
AlF63− + 3 e → Al + 6F

Silnymi środkami redukującymi są np. wodór, metale alkaliczne, wodorki metali, krzemowodory, borowodory, siarczki.

W chemii organicznej daną reakcję nazywa reakcją redukcji, gdy struktura głównego substratu i głównego produktu różnią się tylko tym, że jedna grupa lub pojedynczy atom zmniejszył w jej wyniku swój stopień utlenienia, kosztem utlenienia prostego związku zwanego w tym przypadku środkiem redukującym[1].

alkohol Epoksyd alkohol alkohol alkohol Aldehyd Nitryl Amid Amina Kwas karboksylowy alkohol azydek Amina Ester Keton
Przykładowe zastosowania glinowodorku litu jako reduktora w chemii organicznej.

Przypisy

  1. Robert T. Morrison, Robert N. Boyd: Chemia organiczna. Warszawa: PWN, 1985, s. 122, 199, 313, 445-446, 694-695, 718-729, 829-834. ISBN 83-01-04166-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Reduction. IUPAC. Compendium of Chemical Terminology, 2nd ed. (the "Gold Book"). Compiled by A. D. McNaught and A. Wilkinson. Blackwell Scientific Publications, Oxford (1997). [dostęp 2012-06-04].
  • Adam Bielański: Podstawy chemii nieorganicznej. Wyd. 5. Warszawa: PWN, 2002, s. 367-375. ISBN 83-01-13654-5.
  • Encyklopedia techniki CHEMIA. Warszawa: WNT, 1965.
  • Jerzy Chodkowski (red.): Mały słownik chemiczny. Wyd. V. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.