Reiyūkai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Główna świątynia reiyūkai w Tokio

Reiyūkai (jap. 霊友会?)japoński nowy ruch religijny wywodzący się z tradycji buddyzmu nichiren, powstały w latach 20. XX wieku.

Ruch założył Kakutarō Kubo (1892-1944), zainspirowany naukami Mugaku Nishidy (1850-1918). Kubo twierdził, iż każdy człowiek wypełniając należycie praktyki religijne może osiągnąć stan buddy, w związku z czym reiyūkai nie posiada kleru i jest silnie zdecentralizowaną organizacją. Podstawę doktryny stanowi Błękitna sutra, będąca zredagowaną przez Kubo wersją Sutry lotosu. Dużą wagę przywiązuje się w reiyūkai do kultu przodków, podstawową praktyką religijną jest prywatna modlitwa przed domowym ołtarzykiem. W wyniku rozłamów wewnętrznych na bazie reiyūkai powstały liczne mniejsze wyznania, zachowujące w znacznej mierze nauki macierzystej religii.

Od czasu swego powstania ruch zanotował szybki rozwój, pod koniec II wojny światowej należało do niego już prawie milion Japończyków. W latach 70. XX wieku powstały pierwsze wspólnoty w Stanach Zjednoczonych i Europę[1]. Obecnie reiyūkai liczy na całym świecie około 2,5 miliona wyznawców.

Przypisy

  1. George D. Chryssides: Historical Dictionary of New Religious Movements. Lanham: Scarecrow Press, 2012, s. 293.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyclopedia of New Religious Movements. edited by Peter B. Clarke. London: Routledge, 2006.