Reklamacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Reklamacja (łac. reclamatio 'wołanie, sprzeciw' od reclamare 'głośno protestować, odbrzmiewać'; re 'w tył, znów, naprzeciw' i clamare 'wołać')[1] – w znaczeniu potocznym żądanie klienta kierowane do sprzedawcy lub wykonawcy usługi, pozostające w związku z niezadowalającą jakością towaru lub nienależytym wykonaniem usługi – przede wszystkim żądanie wymiany, naprawy towaru lub ponowne wykonanie, ew. "poprawienie", usługi, jak również żądanie zwrotu całości lub części kwoty uiszczonej tytułem ceny/wynagrodzenia.

Przedmiotem reklamacji mogą być także zwierzęta[2][3].

Procedury reklamacyjne[edytuj | edytuj kod]

Procedura i pozostałe kwestie związane z reklamacją normowane są aktualnie przede wszystkim przez przepisy Kodeksu cywilnego, zwłaszcza w ramach rękojmi za wady rzeczy sprzedanej. Reklamacja tam uregulowana dotyczy od 25 grudnia 2014 roku także konsumentów. Wcześniej w stosunku do nich stosowano przepisy uchylonej ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1176, z późn. zm.) dotyczące niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową. Ta instytucja jest obecnie podstawą reklamacji wyłącznie w stosunku do umów zawartych przed 25 grudnia 2014 r.

Podstawą reklamacji może być również umowna gwarancja przy sprzedaży, w przypadku której roszczenia kieruje się do gwaranta, którym zazwyczaj jest producent towaru.

Sprzedawcy nie wolno narzucać kupującemu trybu składania reklamacji. W szczególności sprzedawca nie może uznać gwarancji za jedyną podstawę prawną reklamowania wadliwej rzeczy[4].

Reklamacja a instytucja odstąpienia od umowy[edytuj | edytuj kod]

Czym innym od reklamacji jest prawo do odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa bez podania przyczyny, w przypadku którego zwracany towar nie musi być dotknięty wadą. Odstąpienie od umowy nie musi mieć formy pisemnej. Odstąpienie od umowy polega na wzajemnym zwrocie świadczeń przez strony umowy, np. w przypadku umowy kupna-sprzedaży zwrocie zakupionej rzeczy przez kupującego i łącznej ceny towaru z kosztem wysyłki przez sprzedawcę. Jednakże jeżeli konsument wybrał sposób dostarczenia rzeczy inny niż najtańszy zwykły sposób dostarczenia oferowany przez przedsiębiorcę, przedsiębiorca nie jest zobowiązany do zwrotu konsumentowi poniesionych przez niego dodatkowych kosztów[5]. Strona, która odstępuje od umowy, może żądać nie tylko zwrotu tego, co świadczyła, lecz również na zasadach ogólnych naprawienia szkody wynikłej z niewykonania zobowiązania. Zwrot świadczenia na rzecz konsumenta powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia o odstąpieniu przez przedsiębiorcę[6][7]. Prawo do odstąpienia od umowy wymienione jest w ustawie z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2014 r. poz. 827). Konsument może skorzystać z tego prawa w ciągu 14 dni od dnia objęcia przez niego rzeczy w posiadanie albo przez wskazaną przez niego osobę trzecią inną niż przewoźnik, a w przypadku umowy, która:

  • obejmuje wiele rzeczy, które są dostarczane osobno, partiami lub w częściach – od objęcia w posiadanie ostatniej rzeczy, partii lub części
  • polega na regularnym dostarczaniu rzeczy przez czas oznaczony – od objęcia w posiadanie pierwszej z rzeczy[8].

Jeżeli konsument nie został poinformowany przez przedsiębiorcę o prawie odstąpienia od umowy, prawo to wygasa po upływie 12 miesięcy od dnia upływu terminu, o którym mowa powyżej[9].

Jeżeli towar nabyty w tradycyjnym sklepie nie jest wadliwy, konsument może odstąpić od umowy, zwracając rzecz, tylko wtedy, gdy sprzedawca przewidział taką możliwość[10].

Reklamacja wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Reklamacją nazywane jest także zwolnienie od pełnienia czynnej służby wojskowej z tytułu pełnienia określonych funkcji[11].

Przypisy

  1. Słownik Wyrazów Obcych
  2. Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2013 r. poz. 856, z późn. zm.) stanowi, że zwierzę (...) nie jest rzeczą, jednakże ust. 2 głosi, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie do zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rzeczy.
  3. Psa czy papugę też możesz zwrócić sprzedawcy
  4. Art. 5771 § 2 i art. 579 § 1 Kodeksu cywilnego.
  5. Art. 33 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2014 r. poz. 827).
  6. Art. 494 § 1–2 Kodeksu cywilnego.
  7. Art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2014 r. poz. 827).
  8. Art. 28 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2014 r. poz. 827).
  9. Art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2014 r. poz. 827).
  10. Zwrot towaru
  11. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie reklamowania od obowiązku pełnienia czynnej służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]