Reprografia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Reprografia - ogół zagadnień i metod, dotyczących kopiowania materiałów graficznych i piśmienniczych, przy pomocy środków mechanicznych lub elektronicznych.

Kopie reprograficzne wykonuje się najczęściej w celu zabezpieczenia oryginałów przed zniszczeniem, lub też utraceniem ich zawartości. Po wytworzeniu wtórnika dobrej jakości, proces ten wspomagany jest poprzez oddzielenie miejsca przechowywania kopi i oryginału, jak również przez brak konieczności wielokrotnej eksploatacji pierwotnego dokumentu, przez użytkownika. Czasami też wykonuje się kopię materiałów archiwalnych w celu zmniejszenia ich objętości[1].

Działania Archiwów Państwowych w zakresie reprografii wspomagane są przez Narodowe Archiwum Cyfrowe, które prowadzi masowe mikrofilmowanie materiałów archiwalnych zgromadzonych w archiwach, co ma na celu ich długotrwałe zabezpieczenie[2]. Działania NAC prowadzą, do masowej digitalizacji tych materiałów, czego efektem jest coraz powszechniejszy do nich dostęp za pośrednictwem Internetu[3].

Podział metod reprograficznych[4][edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. Halina Robótka, Bohdan Ryszewski, Andrzej Tomczak: Archiwistyka. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, s. 50-52. ISBN ISBN 8301086866.
  2. Podstawowe zadania NAC. Narodowe Archiwum Cyfrowe. [dostęp 2105.02.02].
  3. Masowa digitalizacja w archiwach państwowych. Narodowe Archiwum Cyfrowe. [dostęp 2015.02.02].
  4. Czichon H., Czichon M.: Reprografia i drukowanie cyfrowe, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2003

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]