Cyjanotypia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cyjanotyp alg wykonany przez Annę Atkins

Cyjanotypia – jedna z najstarszych technik powielania obrazu, w której negatyw kopiowany jest na warstwie światłoczułej uzyskanej przez odparowanie 8% roztworu żelazicyjanku potasu i 20% cytrynianu amonowo-żelazowego.

Wynaleziona została w 1842 roku przez Sir Johna Herschela, który poszukiwał pewnej metody zapisywania skomplikowanych reguł matematycznych. Jednym z najwcześniejszych zastosowań cyjanotypii były zapiski fotograficzne biologa – Anny Atkins, która w latach 1841-1851 wykorzystała je w swojej pracy dokumentującej algi i paprocie. Jej publikacje są pierwszym w historii wykorzystaniem fotografii w książce. Cyjanotypia stała się popularna wśród artystów dążących do zachowania w fotografii efektów malarskich i przez pewien czas gotowy papier do cyjanotypii był dostępny komercyjnie. Obecnie wzbudza ponownie zainteresowanie ze względu na niskie koszty i możliwości ekspresji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]