Rilski Monastyr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rylski Monastyr
Cerkiew Świętej Bogurodzicy w monastyrze
Cerkiew Świętej Bogurodzicy w monastyrze
Państwo  Bułgaria
Miejscowość Riła
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru monaster
Obiekty sakralne
Cerkiew Świętej Bogurodzicy
Założyciel klasztoru Iwan z Riły
Położenie na mapie Bułgarii
Mapa lokalizacyjna Bułgarii
Rylski Monastyr
Rylski Monastyr
Ziemia 42°08′00″N 23°20′24″E/42,133450 23,340060Na mapach: 42°08′00″N 23°20′24″E/42,133450 23,340060
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Rylski Monastyra
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Typ kulturowe
Spełniane kryterium VI
Charakterystyka #216
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1983
na 7. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Rylski Monastyr[1] (bułg. Рилски манастир) – bułgarski monaster usytuowany w kotlinie górskiego masywu Riła, ok. 120 km na południe od Sofii. Jest on ważnym symbolem bułgarskiego oporu przeciwko tureckiej okupacji, a także symbolem odrodzenia narodowego w XVIII i XIX wieku.

Leżący na wysokości 1100 m n.p.m. monastyr został założony w X w. przez pustelnika Iwana z Riły. Współczesna postać monastyru pochodzi z XIX w., kiedy to dzięki ofiarom społeczeństwa bułgarskiego i przy zgodzie władz tureckich wybudowano ogromny kompleks klasztorny, harmonijnie wkomponowany w naturalne otoczenie. Mury grubości 2 m i wysokości 24 m nadają mu wygląd warownej twierdzy i obramowują budynki o łącznej kubaturze 32000 m³. Wnętrze zbudowane jest w stylu bułgarskiego odrodzenia. Wewnętrzny dziedziniec otaczają trójkondygnacyjne budynki z łukami pomalowanymi na czarno i biało oraz drewnianymi krużgankami, mieszczące cele mnichów.

Główna cerkiew pod wezwaniem Świętej Bogurodzicy to trójnawowa bazylika oparta na planie krzyża z kopułą na skrzyżowaniu naw. Ozdobą świątyni są freski i olbrzymi ikonostas. To tutaj znajduje się słynna baszta Chrelina.

W okolicach klasztoru znajdują się też inne kościoły i kaplice z freskami z XV-XVII w.

W 1983 monastyr został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Przypisy