Rogaining

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rogaining - wytrzymałościowy sport zespołowy łączący bieg lub marsz z orientacją w terenie[1]. Podczas zawodów zespoły (liczące od 2 do 5 zawodników) planują swoją trasę, a następnie starają się w wyznaczonym limicie czasu odwiedzić jak najwięcej punktów kontrolnych rozmieszczonych w terenie i oznaczonych na mapie. Zawody rangi mistrzowskiej trwają 24 godziny (zazwyczaj od południa do południa), możliwe są też krótsze limity czasu.

Rogaining ma również charakter turystyczny - część zespołów rekreacyjnie pokonuje zaplanowaną trasę.

Spis treści

Historia[edytuj]

Rogaining powstał w Australii. Od 1947 Klub Górski Uniwersytetu w Melbourne organizował wielokrotnie zawody mające wiele cech dzisiejszego rogainingu. W kwietniu 1976 powstało Wiktoriańskie Stowarzyszenie Rogainingu w Melbourne, spisano zasady i oficjalnie przyjęto nazwę "rogaining", pochodzącą od imion rodzeństwa Roda, Gail i Neila Phillipsów, jednych z pierwszych organizatorów zawodów w rogainingu.

Podstawowe zasady[edytuj]

Liczące od 2 do 5 zawodników zespoły mają za zadanie potwierdzić jak najwięcej punktów kontrolnych i wrócić na metę (znajdującą się w tym samym miejscu, co start) przed upływem limitu czasu. Zaliczenie trudnego punktu kontrolnego warte jest więcej niż łatwego, dlatego zespoły mogą przyjmować różne strategie (przykładowo, zespół o świetnej kondycji, a słabiej radzący sobie z mapą, będzie próbował potwierdzić wiele punktów mniejszej wartości). Zespoły poruszają się wyłącznie pieszo, używając mapy i kompasu do orientacji w terenie (zabronione jest używanie w tym celu urządzeń GPS). Zawody są otwarte dla uczestników w każdym wieku, wszyscy rywalizują na tej samej trasie, ale w klasyfikacji wyróżnia się kategorie zależne od wieku i płci członków zespołu. W płaskim terenie 24-godzinne zawody rozgrywane są zwykle na terenie o powierzchni 200-250 km2.

Mistrzostwa Świata[edytuj]

Mistrzostwa Świata w Rogainingu odbywają się od 1992 roku. Od 2012 planowane jest przeprowadzanie ich corocznie.

  • 1. Mistrzostwa Świata w Rogainingu (1992): Beechworth, Australia, około 200 zespołów
  • 2. Mistrzostwa Świata w Rogainingu (1996): Mt Singleton, Zachodnia Australia, 640 zawodników w 271 zespołach
  • 3. Mistrzostwa Świata w Rogainingu (1998): Kamloops, Kolumbia Brytyjska, Kanada
  • 4. Mistrzostwa Świata w Rogainingu (2000): Christchurch, Nowa Zelandia
  • 5. Mistrzostwa Świata w Rogainingu (2002): Lesna, Czechy, 202 zespoły
  • 6. Mistrzostwa Świata w Rogainingu (2004): Arizona, USA, 380 zawodników z 15 krajów i 33 stanów USA
  • 7. Mistrzostwa Świata w Rogainingu (2006): Nowa Południowa Walia, Australia; 691 zawodników (311 zespołów), 125 zza oceanu
  • 8. Mistrzostwa Świata w Rogainingu (2008): Park Narodowy Karula, Estonia; 748 zawodników (339 zespołów) z 22 krajów
  • 9. Mistrzostwa Świata w Rogainingu (2010): Cheviot, Nowa Zelandia; 522 zawodników (251 zespołów)
  • 10. Mistrzostwa Świata w Rogainingu (2012): Přebuz, Czechy; 465 zgłoszonych zespołów (stan na 22.03.2012) w tym 11 zespołów z Polski
  • 11. Mistrzostwa Świata w Rogainingu (2013): Pustoshka, Obwód Pskowski, Rosja
  • 12. Mistrzostwa Świata w Rogainingu (2014): Black Hills, Dakota Południowa, USA

Rogaining w Polsce[edytuj]

Jedyne rozegrane do tej pory Mistrzostwa Polski w Rogainingu były połączone z Mistrzostwami Czech i odbyły się w czerwcu 2010 w rejonie trójstyku granic polskiej, czeskiej i słowackiej. Zawody zorganizował Czeski Związek Rogainingu i Górskiego Biegu na Orientację we współpracy z wydawnictwem kartograficznym "Compass" z Krakowa.

Pierwszy rogaining zorganizowany wyłącznie przez polskich organizatorów (PTTK Oddział Ziemi Strzelińskiej) odbył się w listopadzie 2011 na terenie Wzgórz Strzelińskich. Były to 10-godzinne zawody rozegrane w całości w nocy.

Zawody w rogainingu w Polsce organizuje jedynie PTTK Oddział Ziemi Strzelińskiej. Dotychczas w latach 2011-12 zorganizował je trzykrotnie:

Przypisy[edytuj]

  1. N. Phillips and R. Phillips, "Rogaining Cross-Country Navigation", Outdoor Recreation, Australia, 2000, ISBN 0-9593329-2-8

Linki zewnętrzne[edytuj]