Ryszard z Salerno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ryszard z Salerno (także Ryszard de Hauteville[a], Ryszard z Pryncypatu)[1] – uczestnik I krucjaty i regent Hrabstwa Edessy od 1104 do 1108 roku. Pochodził z możnego, normańskiego rodu de Hauteville.

Urodził się około 1060 roku, jako trzeci syn normańskiego hrabiego Wilhelma de Hauteville i Marii, córki Guida, longobardzkiego władcy Sorrento. Od wczesnej młodości wykazywał talenty wojskowe, uczestnicząc w wyprawach swoich słynnych wujów, Roberta Guiscarda i Rogera I na Sycylię.

W 1097 roku Ryszard przyłączy się do swoich kuzynów, Boemunda I z Tarentu i Tankreda, biorących udział w I krucjacie. To właśnie Ryszard i Tankred jako jedni z nielicznych krzyżowców znali arabski, którego najprawdopodobniej nauczyli się walcząc przeciwko muzułmanom na Sycylii. Podobnie jak inni Normanowie był nastawiony antybizantyjsko i wraz z Tankredem odmówili złożenia hołdu cesarzowi Aleksemu, przekraczając Bosfor w tajemnicy przed nim.

Ryszard uczestniczył w wielu walkach toczonych przez siły krzyżowców. Był między innymi jednym z dowódców w czasie bitwy pod Doryleum stoczonej w lecie 1097 roku. W 1098 Ryszard wraz z Tankredem połączyli swoje siły z Boemundem i wzięli udział w oblężeniu Antiochii. Po krucjacie pozostawał na dworze Boemunda w Antiochii i brał udział w prowadzonych przez niego kampaniach. W czasie jednej z nich, w wyniku bitwy pod Melitene w 1100 roku, dostał się do tureckiej niewoli. Daniszmend Ghazi odesłał go do Konstantynopola, gdzie cesarz Aleksy aresztował go i więził do 1103 roku. Po odzyskaniu wolności, w 1104 roku, Tankred oddał mu w zarząd Edessę, którą rządził do 1108 roku[1]. Jako gubernator miasta zasłynął z bezwzględności i chciwości, został więc szybko znienawidzony przez mieszkańców[1]. W tym czasie pełnił również rolę posła, podróżując po Francji i Italii, szukając poparcia dla antybizantyjskich planów Normanów z Antiochii. Istnieją jednak podejrzenia że był podwójnym agentem i spiskował z dworem w Konstantynopolu. Zaaranżował małżeństwo Boemunda I z francuską księżniczką Konstancją. Brał udział podpisaniu traktatu z Devol, którego sygnatariuszami byli Boemund i cesarz Aleksy. Po śmierci kuzyna Ryszard osiadł w Maraszu[1], gdzie zginął w trzęsieniu ziemi w 1114 roku.

Ze swoją żoną Altrudą miał syna, Rogera z Salerno, regenta Antiochii[1]. Jego córka Maria wyszła za hrabiego Edessy, Joscelina I.

Uwagi

  1. Tym określeniem nazywa się jednak również jego kuzyna, Ryszarda de Hauteville

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Runciman Steven, Dzieje wypraw krzyżowych: Królestwo Jerozolimskie i frankijski wschód 1100-1187, tom 2, Książnica, 2009

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Beech, George, A Norman-Italian Adventurer in the East: Richard of Salerno, 1993
  • Runciman Steven, Dzieje wypraw krzyżowych: Królestwo Jerozolimskie i frankijski wschód 1100-1187, tom 2, Książnica, 2009