Tarent

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tarent
Herb
Herb
Państwo  Włochy
Region Apulia
Prowincja Tarent
Powierzchnia 209,84 km²
Populacja (2013)
 • liczba ludności
 • gęstość

198 011
943,63/km²
Numer kierunkowy 099
Kod pocztowy 74100
Kod ISTAT 073027
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Tarent
Tarent
Ziemia 40°28′N 17°14′E/40,466667 17,233333Na mapach: 40°28′N 17°14′E/40,466667 17,233333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach

Tarent (wł. Taranto, łac. Tarentum, w dialekcie tarenckim Tarde lub Tarande) – miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent, w południowych Włoszech. Ważny handlowy i wojenny port morski na Morzu Śródziemnym, ośrodek przemysłu stalowego, chemicznego i spożywczego. W mieście znajdują się stocznie wojenne.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 201 349 osób, 927,9 os./km². [1]

W starożytności miasto usytuowane było na półwyspie chronionym przez wzgórze, obecnie wznosi się na miejscu dawnej greckiej nekropolii. Port handlowy znajduje się w zatoce Mar Grande chronionej przez wysepki San Pietro i San Paolo, a port wojenny w zatoce Mar Piccolo w części miasta oddzielonej od reszty przekopanym w XIX w. kanałem. Wybrzeże morskie w okolicach portu jest silnie ufortyfikowane.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tarent (NASA)

Tarent (Taras), założony w 706 p.n.e. przez Spartan, był jedyną kolonią spartańską. Założyli go potomkowie periojków, zrodzeni ze spartańskich kobiet (w trakcie wojen meseńskich Spartanie zezwolili na związki między periojkami a wolnymi kobietami; później jednak unieważnili zawarte w ten sposób związki, a męskich potomków z nich pochodzących zmusili do emigracji). Przywódca wygnańców udał się po radę do wyroczni delfijskiej, a ta wskazała przystań w Tarencie jako miejsce dla osiedlenia się. Są i inne legendy dotyczące powstania miasta. Według jednej z nich jego założycielem miał być Herakles. Być może najbliższa prawdy jest ta wskazująca na Tarasa, syna Posejdona, jako założyciela, do dziś bowiem herbem miasta jest Taras dosiadający delfina.

Tarent był ważnym ośrodkiem handlowym i wolnym miastem w Wielkiej Grecji. Pierwotnie ustrojem politycznym Tarentu była monarchia, wzorowana prawdopodobnie na spartańskiej. W roku 466 p.n.e. Tarent walczył z przybyłymi z Ilirii Japygami. Ponoć zginęło wówczas tak wielu arystokratów, że ustrój monarchiczny zastąpiony został demokracją. W tym czasie silne wpływy w Tarencie mieli Pitagorejczycy.

W roku 472 p.n.e. miasto podpisało przymierze z Regium (dzisiejsze Reggio), inną kolonią grecką, przeciw Lukanom i innym ludom zamieszkującym Apulię, lecz zostało pokonane pod dzisiejszym Ceglie.

W czasie wojny peloponeskiej Tarent stanął po stronie Sparty, wspomagając ją okrętami wojennymi po wyprawie Ateńczyków na Sycylię. Ateny z kolei próbowały podburzyć przeciwko miastu Mesapiów.

W roku 432 p.n.e., po kilkunastu latach walk, Tarent pokonał grecką kolonię Turioj (Thurii).

W roku 367 p.n.e. Kartagińczycy i Etruskowie podpisali pakt przeciw Tarentowi.

W 343 p.n.e. Tarentczycy zwrócili się o pomoc do Sparty przeciw agresji Bruttów i w 342 p.n.e. Archidamus III, król Sparty pobił napastników. Jednak cztery lata później, połączone siły Spartan i Tarentczyków zostały pokonane, a Archidamus zginął. O pomoc w walce z Bruttami, Lukanami i Samnitami Tarent zwrócił się w 333 p.n.e. do władcy Epiru z rodu Molossów, Aleksandra. W 331 p.n.e. siły Tarentu zostały pobite w bitwie pod Pandozjom koło Cosentii. W końcu, w roku 320 p.n.e. Tarent podpisał pokój z Samnitami.

W 304 p.n.e. Lukanowie znów zaatakowali Tarent, który tym razem poprosił o pomoc Agatoklesa, tyrana Syrakuz i władcę Sycylii. Ten opanował Bruttium.

W III w. p.n.e. Tarent obawiając się ekspansji Rzymu wezwał na pomoc króla Epiru Pyrrusa. Pyrrus nie pokonał jednak Rzymu i w 270 p.n.e. Tarent musiał się poddać. Miasto podpisało z Rzymem przymierze.

Podczas II wojny punickiej mieszkańcy Tarentu opowiedzieli się po stronie kartagińskiego wodza Hannibala.

W roku 209 p.n.e. Brucjowie zdobyli miasto. 30.000 Greków zostało sprzedanych w niewolę, a skarby powędrowały do Rzymu.

W roku 122 p.n.e. Rzymianie założyli nową kolonię o nazwie Neptunia, na cześć rzymskiego boga.

Pierwotnie kolonia, zasiedlona przez Rzymian, była odseparowana od greckiego miasta, ale w roku 89 p.n.e., kiedy Tarent stał się municypium, nastąpiło połączenie obu miejscowości.

W roku 37 p.n.e. w Tarencie Marek Antoniusz, Oktawian August i Lepidus przedłużyli na kolejne pięć lat II triumwirat.

W listopadzie 1940, podczas II wojny światowej, Brytyjczycy dokonali śmiałego zbombardowania włoskiej bazy wojennej w Tarencie.


Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Resztki starożytnych murów obronnych, świątyń, amfiteatru i term
  • Katedra (XI, XVIII w.) z bezcenną barokową kaplicą San Cataldo
  • Kościół San Domenico Maggiore (XIV w.)
  • Zamek (XV - XVI w.)


Urodzeni w Tarencie[edytuj | edytuj kod]


Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]