Sól Mohra

Sól Mohra
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC) disiarczan(VI) diamonu i żelaza(II)
Inne nazwy i oznaczenia siarczan amonu i żelaza(II)
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	FeH8N2O8S2
Inne wzory	(NH4)2Fe(SO4)2
Masa molowa	284,05 g/mol
Wygląd	jasnozielone kryształy
SMILES [NH4+].[NH4+].[O-]S(=O)(=O)[O-].[O-]S(=O)(=O)[O-].[Fe+2]
Identyfikacja
Numer CAS	10045-89-3 7783-85-9 (heksahydrat)
PubChem	24863
Właściwości Gęstość i stan skupienia 1,864 g/cm³ (20 °C; heksahydrat); ciało stałe Rozpuszczalność w wodzie 296 g/l (20 °C; heksahydrat) Temperatura topnienia 100–110 °C (rozkład; heksahydrat)
Niebezpieczeństwa Europejska klasyfikacja substancji Zagrożeniadla heksahydratu Drażniący (Xi) Zwroty R R36/37/38 Zwroty S S24/25 NFPA 704 0 2 0   Numer RTECS WS5890000 BR6500000 (heksahydrat) Dawka śmiertelna LD50 3250 mg/kg (szczur, doustnie) (heksahydrat)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Multimedia w Wikimedia Commons

Sól Mohra (disiarczan(VI) diamonu i żelaza(II)), (NH₄)₂SO₄·FeSO₄ – nieorganiczny związek chemiczny, sól kompleksowa kwasu siarkowego, amoniaku i żelaza na II stopniu utlenienia. Zarówno sama sól, jak i jej wodne roztwory, są względnie odporne na utlenianie żelaza(II) do stopnia utlenienia III. Przypisuje się to obniżeniu pH roztworu przez ulegające hydrolizie jony amonowe. Często stosuje się sól Mohra w postaci heksahydratu.

W temperaturze pokojowej związek ten formuje zielonkawe kryształy, łatwo rozpuszczalne w wodzie. Jest stosowany w chemii analitycznej jako odczynnik redukujący przy miareczkowaniu redoks oraz jako wygodne, stabilne źródło żelaza(II).

Wynalazcą tej soli jest Karl Friedrich Mohr