Sąd Konstytucyjny (Włochy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Włochy
Godło Włoch
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Włoch

Wikiprojekt Polityka

Sąd Konstytucyjny Republiki Włoskiej (włos. Corte costituzionale della Repubblica italiana) – sąd konstytucyjny Republiki Włoskiej, organ państwowy, który ma za zadanie:

Palazzo della Consulta, siedziba Sądu Konstytucyjnego

Sąd Konstytucyjny jest organem konstytucyjnym, którego status jest uregulowany w Konstytucji Republiki Włoskiej (Część II. Ustrój Republiki, Tytuł VI. Gwarancje konstytucyjne, Rozdział I. Sąd Konstytucyjny (art. 134-137)).

Sąd składa się z 15 sędziów z nominacji: 1/3 Prezydenta, 1/3 Parlamentu (wybiera na posiedzeniu połączonych izb) i 1/3 najwyższych sądów powszechnych i administracyjnych. Sędziami Sądu Konstytucyjnego mogą zostać sędziowie zawodowi (także w stanie spoczynku) z najwyższych sądów powszechnych i administracyjnych, profesorowie zwyczajni prawa (it. professori ordinari, ang. full professors) oraz prawnicy z co najmniej dwudziestoletnią praktyką.

Obecnie od 29 stycznia 2013 Prezesem Sądu jest Giuseppe Tesauro, Wiceprezesem jest Paolo Maria Napolitano[1].

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • red. Zbigniew Witkowski; Konstytucja Włoch. Biblioteka Sejmowa.; Wydawnictwo Sejmowe 2004, ISBN 83-7059-684-3

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]